تاریخ خمس صفحه 326

داده شود، همچنان که جایز است هر مالی را که صاحبش معلوم است، امّا رساندن آن به صاحبش ممکن نباشد، و یا اینکه صاحبش مجهول است، صدقه بدهند، گرچه این کار هم از موارد، مورد رضایت امام علیه السلام است … (1)

41

مؤلّف کتاب «دراسات فی ولایه الفقیه وفقه الدوله الاسلامیه» می نویسد: روشن است که بیشتر فتاوای علما بر اینکه خمس از اساس می بایست به دو نیم تقسیم شود و نیمی از آن، مِلک گروه های سه گانه و نیم دیگر برای شخص امام معصوم باشد. و اموال شخصی امام، باید به گونه ای آن را حفظ کرد تا به ایشان برسد، یا اینکه از جانب او صدقه داد و یا اینکه در راهی هزینه کرد که رضایت او دانسته شود.

امّا پیش از این گذشت که، همه خمس یک حقّ واحد است که برای جایگاه امامت و حکومت حقّ قرار داده شده و این مال قرار داده شده برای امام از آن جهت که امام است نه برای شخص امام؛ یعنی عنوان امامت به عنوان قید ملاحظه شده نه اینکه علّت باشد. و انفال نیز مانند این است. و مسؤولیت گرفتن خمس و انفال و هزینه کردن آنها از کارکردهای امامت و حکومت و کسی که حقّ حکم را دارد، است و آن پیامبرصلی الله علیه وآله در دوران ایشان و پس از ایشان برای امام معصوم و در دوران