تاریخ خمس صفحه 338

1- 525. ذخیره المعاد فی شرح الإرشاد، ج 2، ص 492؛ و نیز کفایه الأحکام، ج 1، ص 223.

2- 526. الوسیله، ص 137.

3- 527. مستند الشیعه فی أحکام الشریعه، ج 10، ص 121 - 137.

دوازده

خمس ارباح، مخصوص امام است و الان حلال است و امّا بقیه موارد خمس، مشترک است بین امام و گروه های سه گانه سادات. این نظر شیخ حسن، فرزند شهید ثانی است.(1)

سیزده

وا گذاردن سهم گروه های سه گانه سادات به آنها، و درباره سهم امام، مخیّر هستند به اینکه آن را دفن کنند، یا با وصیّت کردن نسل به نسل، آن را به امام برسانند، و یا اینکه با اذن نایب امام علیه السلام در زمان غیبت، آن سهم را به سادات بدهند. این نظر شهید اوّل است.(2)

چهارده

سهم سادات مستحق در بین گروه های سه گانه از خمس توزیع می شود و جایز است سهم امام را به کسی که سهم خمس به او نرسیده و یا به اندازه کفایت به او داده نشده، بدهند، به وجهی که سهم او نیز کامل شود. این نظر افراد ذیل است:

- محقق حلّی، جعفر بن حسن بن یحیی بن سعید حلّی (602 - 676 ه.ق)، در کتاب مختصر النافع.(3)

- مجلسی اوّل، محمّدتقی بن مقصود علی اصفهانی (م 1070 ه.ق)، در کتاب روضه المتقین.(4)