تاریخ خمس صفحه 342

1- 541. کتاب خمس شیخ انصاری، ص 334.

2- 542. همان، ص 338.

و مهمّ مصرف کنیم، و احتیاط در این است که به مصرف فقرا و نیازمندان سادات شود. این نظر محقق همدانی، آقا رضا بن محمّدهادی (م 1322 ه.ق) درباره سهم امام از خمس در زمان غیبت است.

ایشان در نهایت چنین فتوا می دهد: جایز است مصرف سهم امام برای همه نیازمندان؛ بلکه مصرف کردن برای بقیه مصرفها که دین را پایدار، و سخن حقّی که برپایی آن وظیفه امام علیه السلام است، و بالنده تر می سازد، خالی از قوّت نیست؛ به ویژه با رعایت اهمو مهم، مگر اینکه احتیاط کند و تا آنجا که امکان دارد برای سادات نیازمند مصرف شود.(1)

بیست

سهم سادات صرف آنها شود و در مورد سهم امام، می بایست در جایی هزینه کرد که علم به رضایت امام را احراز نمود. آیت اللَّه شیخ محمّدحسین اصفهانی معروف به کمپانی در حاشیه ای که بر مکاسب نگاشته است، گرایش به این فتوا دارد. در بخشی از آن چنین آورده است: و نیز تفاوتی نمی کند بین یقین به رضایت امام پیدا کردن از سوی مالکی که مال به دستش است، باشد یا اینکه از سوی فقیه باشد.(2)