تاریخ خمس صفحه 354

1- 564. بنگرید معجم رجال الحدیث، ج 5، ص 315 و 316؛ و ج 18، ص 138؛ اصول کافی، ج 1، ص 500، ح 5؛ اختیار معرفه الرجال، ج 2، ص 863، ح 112.

مثلاً هشتمین پیشوای معصوم امام رضاعلیه السلام در برخورد با گروهی از مردم خراسان، که از ایشان پرسیدند: آیا آنها را از خمس معاف می دارد؟ امام فرمود: «ما أمحل هذا؟! تمحضونا الموّده بألسنتکم وتزوون عنّا حقّاً جعله اللَّه لنا وجعلنا له، وهو الخمس. لا نجعل لا نجعل لا نجعل لأحد»؛(1) «چرا این را معاف کنم؟ با زبان می گویید: تنها شما را دوست داریم؛ ولی حقّی که خداوند بر ما گذارده، آنچه به ما واگذار شده از اوست و شما آن (خمس) را از ما دریغ می کنید. یک نفر از شما را هم معاف نمی داریم، نمی داریم نمی داریم».

همچنین برخی از بازرگانان فارس، در نامه ای از امام خواسته بودند که در پرداخت خمس به آنها رخصت دهد، امام در پاسخ آنها نوشت: هیچ مالی حلال نیست مگر اینکه خداوند آن را به گونه ای حلال کرده باشد. خمس، کمک رسان ما در دین ما، زندگی خانوادگی ما و دارایی ماست، آن را به کسی واگذار نمی کنیم، آبروی خودمان را در برابر کسانی که از توانمندی آنها در هراسیم، نمی فروشیم. پس آن را از ما جدا نکنید و دعای ما را که در حقّ شما کرده ایم، بر خودتان حرام نسازید. بیرون آوردن خمس (از اموال تان) گشاینده روزی شما و از بین برنده