خمس صفحه 2

می‌گرفت از پا درآورند، امّا نقش رهبری را نمی‌توان در به ثمر رسیدن انقلاب نادیده گرفت.

رهبر کبیر انقلاب یک مجتهد عالی‌مقام، یک اسلام شناس آگاه از زمان بود که توانست نیروهای پراکنده را در مسیر واحدی قرار دهد وهمه را یکصدا و همسو سازد.

رهبر کبیر انقلاب مرجع بزرگواری بود که مردم، پیام‌های او را تکلیف دینی خود می‌دانستند و بدون چون و چرا به فرمان او گردن نهادند و پس از یک مدت طولانی، توانستند رهبر را از تبعید به کشور باز گردانند و آرمان خود را که همان حکومت اسلامی در قالب جمهوریت بود، محقق سازند.

دشمنان انقلاب و متضرّران از آن، از دیرباز، ازنقش مرجعیت و تأثیر آن در ملّت آگاه بودند و از زمان صدور فتوای میرزای بزرگ در تحریم تنباکو این مسأله را لمس کرده بودند، امّا تا این حد، برای آن، قدرت ونیرو قائل نبودند، ولی این بار با تجربه‌ای بسیار تلخ روبرو شده و همگان اذعان کردند که تا مرجعیت شیعه برپاست ومردم سخن مرجع را سخن امامان و پیامبران و حکم الهی می‌انگارند، نمی‌توان با این ملّت درافتاد و بر آنها مسلّط گشت.

از این جهت به فکر افتادند که با برپایی کنفرانس‌های «شیعه‌شناسی» ریشه‌های قدرت را کاملًا بشناسند و نحوه