خمس صفحه 95

گذشته بر این شیخ طوسی در کتاب «نهایه» «النهایة، ص 265»، هرگز چنین مطلبی که نویسنده نقل کرده، ندارد. در آنجا شیخ طوسی می‌فرماید: قسماً للَّه‌وقسماً لرسوله و قسماً لذی القربی فقسم اللَّه وقسم الرسول وقسم ذی القربی للإمام خاصة یصرفه فی امور نفسه وما یلزمه من مؤونة غیره». «. همان، ص 198» «بخشی برای خدا، بخشی دیگر از آن رسول خدا، بخش سوم برای ذی القربی (امام معصوم)، آنچه مربوط به خدا و رسول او و ذی القربی است، از آن امام است خمس را باید در مخارج شخصی خودش و مواردی که پرداخت هزینه‌های آنها بر امام لازم است مصرف کند.»

در این عبارت، جمله «نه اینکه برای خودش بردارد» وجود ندارد.

اینکه گفتیم این کتاب بدون مراجعه به مصادر شیعی نوشته شده است، دور از حقیقت نیست؛ زیرا آنگاه که از کتاب «من لا یحضره الفقیه» نام می‌برد کراراً در پاورقی‌ها نام کتاب را «فقیه من لا یحضره الفقیه» می‌نویسد. «ص 13 و 16 در دو مورد و ص 17»

حقیقت هفتم‌

اشاره

نویسنده در حقیقت هفتم اصرار می‌ورزد که خمس از