- پیشگفتار محقق 1
- اشاره 12
- تاریخچه خمس 13
- 2- زمین هایی که انصار به رسول اکرم(ص) بخشیدند. 16
- 1- املاک مُخَیرِق 16
- اشاره 16
- 5- وادی القری 17
- 6- مهزور؛ و این بازاری در مدینه بوده است. 17
- 7- زمینی از اموال بنی نضیر در مدینه . 17
- 4- سه قلعه از قلعه های خیبر، به نام های وطیح، سلالم و کُتَیبه. 17
- اشاره 30
- پیامبر از چه چیزهایی خمس دریافت کرده است؟ 38
- اشاره 39
- بخش اول: روایات اهل سنت 39
- وجوب خمس در رکاز 40
- رکاز چیست؟ 42
- سیوب چیست؟ 43
- خمس درآمد 44
- اشاره 45
- بخش دوم: نامه ها و فرمان های پیامبر(ص) 45
- معنای خمس از دیدگاه اهل سنت 54
- اشاره 57
- واژه صدقه و تفاوت آن با زکات 63
- خمس و آیه چهل و یکم سوره انفال 66
- اشکال به دلالت آیه و پاسخ آن 72
- اشاره 79
- اشاره 82
- علم غیب ائمه اطهار: 111
- اشاره 127
- اشاره 134
- اشاره 138
- فقها و روایات تحلیل خمس 139
- واکنش امام رضا و امام جواد8 در برابر تحلیل خمس 142
- روایت نخست: 142
- اشاره 142
- روایت سوم: 143
- روایت دوم: 143
- اشاره 145
- روایت نخست: 145
- روایت سوم: 147
- روایت ششم: 149
- روایت هفتم: 150
- روایت هشتم: 150
- روایت دهم: 151
- روایت نهم: 151
- روایت دوازدهم: 152
- روایت یازدهم: 152
- روایت سیزدهم: 154
- روایت چهاردهم: 155
- روایت پانزدهم: 155
- حدیث هفدهم: 158
- اشاره 160
- مطلب اول: 160
- مطلب دوم: 160
به ودیعه گذاشتن احکام نزد ائمه:
برخی از علما فرموده اند که برخی از احکام شرعی پس از تشریع در بوته اقتضا می مانند، و در زمانی دیگر به فعلیت می رسند. به عبارت دیگر، حکم اگر چه از طرف خداوند منجّز شده، اما ابلاغ آن مقتضیات و زمان خاص خود را می طلبد، و بنابراین در حقیقت، چنین حکمی نزد رسول خدا و ائمه: به صورت امانت می ماند تا زمان مقتضی ابلاغ آن برسد، و آن وقت تبلیغ شود و به فعلیت برسد. از این رو فرموده اند که حکم "خمس" در زمان پیامبر اکرم(ص) منجّز شده بوده، ولی تبلیغ و بیان آن به تأخیر افتاده تا این که وقتش برسد.
از برخی سخنان آیت الله بروجری(ره) اعتقاد ایشان به این نظریه برداشت می شود. ایشان در پاسخ به این پرسش که چطور عامه حکم خمس را قبول ندارند؟ می فرمایند چون عامه ائمه اطهار: را قبول نداشته اند، از مطلبی مثل خمس که بیان آن توسط ائمه: بوده اعراض کردند. با این پاسخ در واقع ایشان پذیرفته که حکم خمس، اگر چه در زمان رسول اکرم(ص) تشریع شده، ولی برای مردم تبلیغ و بیان نشده، و نزد ائمه اطهار: به امانت بوده، و آن حضرات پس از مدت ها، در زمانی که مقتضیات آن حاصل شد – یعنی در زمان امام باقر (ع) - آن را اعلان فرموده اند.
ایشان در کتاب خمس می فرماید:
«السابع مما یجب فیه الخمس، وهو کل ما یستفیده الإنسان طول سنته تدریجاً بعد إخراج مؤنه سنته... وهذا فی الجمله مما لا شبهه فیه عند الإمامیه، بل هو من متفردات مذهبهم، خلافاً للعامّه فلم یعدّوه من موارد وجوب الخمس فإنّهم لمّا لم یذهبوا إلی حجیه قول أئمتنا المعصومین(ع) أعرضوا عمّا اختصوا به من الأقوال