«قُلْتُ لَهُ: أَمَرْتَنِی بِالْقِیَامِ بِأَمْرِکَ وَ أَخْذِ حَقِّکَ فَأَعْلَمْتُ مَوَالِیَکَ بِذَلِکَ؛ فَقَالَ لِی بَعْضُهُمْ: وَ أَیُّ شَیْ ءٍ حَقُّهُ؟ فَلَمْ أَدْرِ مَا أُجِیبُهُ. فَقَالَ: یَجِبُ عَلَیْهِمُ الْخُمُسُ»(1)
به حضرت عرض کردم: به من امر فرمودید که حقّ شما را از مردم بگیرم. من هم پیام شما را به آنها رسانیدم. آنها از من پرسیدند: که حق امام علیه السلام چیست؟ نمی دانستم چه بگویم. حضرت علیه السلام فرمودند: خمس بر آنها واجب است.
9. سکونی از امام صادق علیه السلام نقل می کند که فرمود:
شخصی به خدمت امیرالمؤمنین علیه السلام رسید و عرض کرد: مالی را کسب کرده ام امّا به حلال و حرام آن توجه نداشتم. حال قصد توبه دارم امّا حلال و حرام آن برای من مشخّص نیست و مقدار اختلاط آن را نمی دانم. پس حضرت علیه السلام فرمود:
«تَصَدَّقْ بِخُمُسِ مَالِکَ فَإِنَ اللَّهَ رَضِیَ مِنَ الْأَشْیَاءِ بِالْخُمُسِ وَ سَائِرُ الْمَالِ لَکَ حَلَالٌ»(2)
خمس مال خود را بپرداز. به یقین خداوند با دادن خمس راضی می شود و بقیه آن مال برای تو حلال است.
10. عمران بن خمس می گوید: آیه خمس را در محضر امام موسی بن جعفر علیهما السلام خواندم. امام علیه السلام فرمود:
1- . وسائل الشیعه، ج 9، ص 500
2- . وسائل الشیعه، ج 9، ص 506