«مَا کَانَ لِلَّهِ فَهُوَ لِرَسُولِهِ وَ مَا کَانَ لِرَسُولِهِ فَهُوَ لَنَا»(1)
آنچه برای خداست، از آن پیامبر صلی الله علیه و آله است و آنچه برای پیامبر صلی الله علیه و آله است برای ما هم هست.
سپس فرمود:
«وَ اللَّهِ لَقَدْ یَسَّرَ اللَّهُ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ أَرْزَاقَهُمْ بِخَمْسَهِ دَرَاهِمَ جَعَلُوا لِرَبِّهِمْ وَاحِداً وَ أَکَلُوا أَرْبَعَهً أَحِلَّاءَ»
سوگند به خدا، خداوند روزیِ مؤمنان را در پنج درهم مقرر داشته است که یکی را برای پروردگارشان قرار دهند و چهار درهم را خود استفاده کنند.
11. گروهی از شیعیان خراسان به حضور امام رضا علیه السلام رسیده و از ایشان خواستند که خمس را بر آنان حلال بفرماید. امام علیه السلام در پاسخ فرمود:
«مَا أَمْحَلَ هَذَا، تَمْحَضُونَّا بِالْمَوَدَّهِ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَ تَزْوُونَ عَنَّا حَقّاً جَعَلَهُ اللَّهُ لَنَا وَ جَعَلَنَا لَهُ وَ هُوَ الْخُمُسُ لَا نَجْعَلُ لَا نَجْعَلُ لَا نَجْعَلُ لِأَحَدٍ مِنْکُمْ فِی حِلٍّ»(2)
این خواسته شما چه رنج آور است. در دوستی با ما تنها به زبانتان بسنده می کنید و حقّی که خداوند برای ما قرار داده است
1- . وسائل الشیعه، ج 9، ص 484
2- . کافی، ج 1، ص 548