کنز المرام فی اعمال شهر الصیام صفحه 21

زین العابدین، فخر السّاجدین، امام سجّاد علیه السلام در نیایش معروف خود که به هنگام حلول ماه رمضان تلاوت می کردند، بر ماه رمضان اطلاق فرموده اند.(1)

در این ماه بندگان خدا با روزه داری شعائر اسلام را تجلّی خاصّی داده، به خودسازی پرداخته، از گناهان و رذایل اخلاقی خود را تطهیر نموده، در یک آزمون بزرگ شرکت می کنند و شبها را با تهجّد و عبادت سپری می کنند.

از دیگر اسامی ماه رمضان:

9) شهر البرکه؛ ماه برکت

10) شهر الانابه؛ ماه بازگشت به سوی خدا

11) شهر التّوبه؛ ماه ندامت و توبه از گناهان

12) شهر المغفره؛ ماه مغفرت و بخشودگی

13و14) شهر العتق من النّار و الفوز بالجنّه - ؛(2) ماه آزادی از آتش جهنّم و دست یابی به بهشت می باشد، که این شش عنوان را رسول گرامی اسلام بر ماه مبارک رمضان اطلاق فرموده است.(3)

15) شهر الثّواب؛ ماه پاداش

16) شهر الرّجا؛ ماه امید

این دو عنوان نیز در فرازهای دعای شب چهارم ماه رمضان از پیامبراکرم صلی الله علیه و آله آمده است.(4)

17) شهر الصّبر؛ ماه شکیبایی

18) شهر المواسات؛ ماه مواسات کردن با برادران ایمانی

این دو عنوان را نیز رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم در خطبه مشهور خود که در آخرین جمعه ماه شعبان ایراد نمودند آورده اند.(5)

1- صحیفه سجادیه، دعای چهل و چهارم، دعای حلول ماه رمضان.
2- این عنوان در فرازهای دعاهای نوافل شبهای ماه رمضان آمده است. (الاقبال، ج1، ص81 ).
3- شیخ صدوق، فضائل الاشهر الثّلاثه، ص95 و256.
4- شیخ صدوق، فضائل الاشهر الثّلاثه، ص95 و256.
5- شیخ صدوق، الأمالی، ص44.