کنز المرام فی اعمال شهر الصیام صفحه 35

در هر شبی از شبهای ماه رمضان خداوند منّان می فرماید:

آیا سائلی هست که از من بخواهد و خواسته اش را عطا کنم.

آیا نادمی هست که توبه کند و توبه اش را بپذیرم.

آیا استغفار کننده ای هست که طلب آمرزش کند و من او را مورد مغفرت قرار دهم.

کیست که قرض بدهد به خداوند ثروتمندی که هرگز ورشکستگی ندارد، و به وعده اش عمل می کند و به احدی ستم روا نمی دارد.(1)

20) پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: در نخستین شب از شبهای ماه رمضان درهای آسمان باز می شود و تا آخرین شب آن بسته نمی شود.

هر بنده ای که در یکی از شبهای آن نماز بگذارد، خداوند برای هر سجده آن هزار و پانصد حسنه می نویسد و برای او خانه ای در بهشت از یاقوت سرخ بنا می کند که برای آن هفتاد هزار در باشد و بر هر دری قصری از طلا، که با یاقوت سرخ منبّت کاری شده باشد.

برای هر سجده ای که در یکی از شبها یا روزهای آن به جا آورد، خداوند درختی عنایت کند که یک سواره یکصد سال در زیر سایه آن سیر کند. چون اوّلین روز از ماه رمضان را روزه بگیرد، خداوند گناهان گذشته اش را تا آن روز بیامرزد و کفّاره گناهانش باشد تا ماه رمضان سال بعد.

در برابر هر روزی که از ماه رمضان روزه بگیرد، قصری به او عنایت می شود که هزار در از طلا داشته باشد و هفتاد هزار هزار فرشته برای او طلب آمرزش کنند، از بامدادان تا هنگامی که تاریکی شب آنها را بپوشاند.(2)

21) از حضرت موسی علیه السلام نقل شده که در نیایشهای خود عرضه داشت: در الواح تورات امّتی را می یابم که در ماه رمضان برای تو عبادت می کنند و تو گناهان گذشته آنها را می آمرزی، آنان را از امّت من قرار بده.