کنز المرام فی اعمال شهر الصیام صفحه 57

آداب افطار

اشاره

شیخ صدوق با سلسله اسنادش از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: اگر جماعتی در انتظار شخص روزه دار باشند که اگر مشغول نماز «مغرب و عشا» شود آنها را از افطار باز می دارد، همراه آنها افطار کند، در غیر این صورت اوّل نماز بخواند، سپس افطار نماید.(1)

سید ابن طاووس از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم روایت کرده که فرمود: هر کس با خرمای حلال افطار کند، ثواب نمازش به چهارصد برابر افزایش می یابد.(2)

امام باقر علیه السلام فرمود: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم همواره با «أسودان» افطار می کرد. پرسیدند: منظور از أسودان چیست؟ فرمود: خرما و آب، رطب وآب.(3)

امام صادق علیه السلام فرمود: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم در فصل خرما، با خرما افطار می کرد و در فصل رطب، با رطب افطار می نمود.(4)

و در حدیث دیگر فرمود: حضرت رسول صلی الله علیه و آله وسلم به هنگام افطار، افطار خود را با حلوا آغاز می کرد، اگر حلوا نبود با شکر طبیعی، یا چند عدد خرما، اگر هیچ کدام نبود با آب نیم گرم، و می فرمود:

کبد و معده را پاک می کند، دهان را خوشبو می کند، دندانها را نیرو می دهد، چشم را قدرت داده، بینایی را افزایش می دهد، گناهان را شستشو می کند، رگهای ملتهب را آرامش می دهد، صفرای فزاینده را کاهش می دهد، بلغم را قطع می کند، حرارت معده را خاموش می کند و سر درد را از بین می برد.(5)

در حدیث دیگر فرمود: افطار کردن با آب گناهان دل را شستشو می دهد.(6)

امام باقر علیه السلام می فرمود: امیر مؤمنان علیه السلام دوست می داشت که با شیر افطار کند.(7)

1- شیخ صدوق، الفقیه، ج2، ص81.
2- سید ابن طاووس، إقبال الأعمال، ج1، ص242.
3- شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج4، ص198.
4- کلینی، الکافی، ج4، ص153، ح5 و6.
5- کلینی، الکافی، ج4، ص152، ح4.
6- شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج4، ص199.
7- شیخ طوسی، تهذیب الأحکام، ج4، ص199.