بررسی گستره ی فقهی اخذ مال خراج و زکات از سلطان جائر ، اقسام و احکام اراضی صفحه 176

الْإِمَامُ فَیُصِیبُونَ غَنَائِمَ کَیْفَ یُقْسَمُ؟ قَالَ: إِنْ قَاتَلُوا عَلَیْهَا مَعَ أَمِیرٍ أَمَّرَهُ الْإِمَامُ عَلَیْهِمْ أُخْرِجَ مِنْهَا الْخُمُسُ لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ قُسِمَ بَیْنَهُمْ ثَلَاثَهُ (1)أَخْمَاسٍ وَ إِنْ لَمْ یَکُونُوا قَاتَلُوا عَلَیْهَا الْمُشْرِکِینَ کَانَ کُلُّ مَا غَنِمُوا لِلْإِمَامِ یَجْعَلُهُ حَیْثُ أَحَبَّ. (2)

معاویه بن وهب می گوید خدمت امام صادق(علیه السلام) عرض کردم: اگر سریه ای که امام فرستاده غنائمی به دست آورد، چگونه تقسیم می شود؟ فرمودند: اگر همراه امیری که امام برای آن ها قرار داده مقاتله کردند، خمس آن برای خدا و رسولش کنار گذاشته می شود و سه پنجم باقی مانده بین آن ها تقسیم می شود، امّا اگر با مشرکین مقاتله نکردند، هرچه را که غنیمت گرفتند برای امام است و در هر کجا دوست داشته باشد قرار می دهد.

ذیل این روایت بیان می کند اگر بدون مقاتله غنیمتی از مشرکان گرفته شود، مال امام(علیه السلام) بوده و به عنوان انفال است و امام آن را در هر کجا که دوست داشته باشد قرار می دهد.