بررسی گستره ی فقهی اخذ مال خراج و زکات از سلطان جائر ، اقسام و احکام اراضی صفحه 292

نمی بینی آن همین است، امّا آیه ی شریفه ی (ما أَفاءَ اللَّهُ عَلی رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُری)(1) این به منزله ی غنائم است که پدرم آن را می فرمود و برای ما در آن غیر از سهمین که سهم رسول و سهم قربی است نمی باشد، در ما بقی آن ما شریک مردم هستیم.

10. روایت زید الشحام:

وَ [مُحَمَّدُ بْنُ مَسْعُودٍ الْعَیَّاشِیُّ فِی تَفْسِیرِه] عَنْ أَبِی أُسَامَهَ زَیْدٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(علیه السلام) قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الْأَنْفَالِ فَقَالَ: هُوَ کُلُ أَرْضٍ خَرِبَهٍ وَ کُلُّ أَرْضٍ لَمْ یُوجَفْ عَلَیْهَا بِخَیْلٍ وَ لَا رِکَابٍ. (2)

عیاشی در تفسیرش مرسلاً از ابی اسامه زید الشحام نقل می کند که می گوید از خدمت امام صادق(علیه السلام) درباره ی انفال سؤال کردم، فرمودند: آن هر زمین خرابه و هر زمینی است که ایجاف خیل و رکاب در آن نشده است.

بیان سید خویی(قدس سره) در عدم دلالت ارض خربه بر موات بالاصاله

همان طور که بیان کردیم اگر روایات «کُلُّ أَرْضٍ لَا رَبَّ لَهَا» و «ارض خربه» را به روایات «أَرْضٍ مَیْتَه» اضافه کنیم، تعداد روایات زیاد می شود.