بررسی گستره ی فقهی اخذ مال خراج و زکات از سلطان جائر ، اقسام و احکام اراضی صفحه 387

این روایت از لحاظ سند به خاطر الهیثم بن ابی مسروق، یحیی بن عمر الزیات و خود داود بن کثیر الرقی ناتمام است و بیان می کند همه ی مردم در فضل مظلمه ی ما اهل بیت زندگی می کنند؛ یعنی با اموال ما زندگی می کنند، ولی ما شیعیانمان را از آن حلال کرده ایم که اطلاق آن شامل طسق نیز می شود.

یا در روایت یونس بن ظبیان یا المعلّی بن خُنَیس می فرماید: «وَ مَا کَانَ لَنَا فَهُوَ لِشِیعَتِنَا»(1) این روایت نیز از لحاظ سند ناتمام است و با اطلاق فراگیری می فرماید آن چه که مال ماست، برای شیعه ی ما باشد.

پس نتیجه این شد که در فرض تعارض دو نوع روایت، حتّی اگر ثابت شود که کلّ ارض مال ائمه(علیهم السلام) می باشد از آن جا که خودشان فرمودند: «وَ مَا کَانَ لَنَا فَهُوَ لِشِیعَتِنَا» یا «اِنَّ شِیعَتَنَا مِنْ ذَلِکَ وَ آبَاءَهُمْ فِی حِلٍّ» استفاده می شود طسق برای شیعیان تحلیل شده است.