پیام آوا یا پرتو اذان صفحه 14

فصل دوم: فرهنگ اذان پیام فرهنگی

مقدمه

چنان که اشاره شد دراین نوشته تکیه اصلی براین است که «اذان» علاوه بریک وسیله ی اعلام وقت که با استفاده از وسایل دیگر نیز از قبیل و سایل نوری و صوتی امکان پذیر است؛ «پیام فرهنگی» مهّمی را به همراه دارد که در سایر وسایل موجود نیست. این ویژگی مهم در هیچ یک از ادیان دیگر و یا وسایل اعلان واعلام دیده نمی شود و مخصوص اسلام است که در اذان موجود می باشد1.

پیام فرهنگی اذان هم شامل زمینه عقیدتی (ایدئولوژیک) یا «عبادت نظری» و هم حاوی دستورات حکمی واجرایی یا «عبادت عملی» می باشد. این پیام در جملات ملکوتی اذان نهفته است و هریک از این جمله ها به نوبه خود تأثیر معنوی وعملی خاصی در شنونده ای که در آن تدّبر کند برجای می گذارد.

سه جمله ی اول اذان و دو جمله ی آخر آن (الله اکبر_ اشهد ان لا اله الّا الله -اشهد انّ محمداً-رسول الله الله اکبر _ لا اله الّاالله) بیشتر جنبه عقیدتی دارد و نمود اصول اعتقادی گوینده و همفکران او می باشد و جمله ی استحبابی «اشهد انّ علیاً ولی الله» نیز بیان کننده ایمان به مداومت رسالت بوسیله ی ولایت است