پژوهشی در احکام ولایی وحکومتی صفحه 222

بنابراین در چنین حالتی اگر مکلف بداند که امام علیه السلام به دلیل تقیه افطار کرد، او به افطار مجاز نیست مگر اینکه معصوم علیه السلام حکم کند.

در روایت آمده، امام صادق علیه السلام به ملاحظه ی خلیفه ی عباسی، در حالی که می دانست حلول ماه شوال نشده روزه اش را میل کرد((1)). امام علیه السلام کار خویش را اینگونه تعلیل کرد: یک روز از روزه ی رمضان را افطار کنم بهتر از این است که گردنم را بزنند:

«إن افطر یوماً من شهر رمضان احب الیّ من أن یضرب عنقی.»((2))

3.5. تفصیل امام خمینی قدس سره: «ما صدر من الحاکم»

ایشان به تبیین واژه های حاکم پرداخته و به روایت هایی نیز استشهاد کرده است:

«الثانیه کل ما ورد من رسول الله و امیرالمؤمنین بلفظ «قضی» او «حکم» او «امر» و امثالها لیس المراد منه بیانالحکم الشرعی، و لو ارید ذلک لا یکون الا مجازا او ارشاداً الی حکم الله». فان الظاهر من تلک الالفاظ هو انه قضی او امر