پژوهشی در احکام ولایی وحکومتی صفحه 68

صفحه 68

به همین جهت ممکن است در قضاوت خویش به خطا رود. شاید بتوان گفت در مقبوله ی عمر بن حنظله نیز اشارتی بر این گفته وجود دارد؛ زیرا «فاذا حکم بحکمنا.»((1)) یعنی هنگامی که قاضی برابر حکم ما، فرمان قضایی صادر کرد کسی حق انکار آن را ندارد، چنانکه در ادامه ی آن حدیث آمده است. معنی چنین فرمایشی این است که امکان دارد قضاوت قاضی ناصواب درآید، در این حالت حکمش، حکم امامان علیهم السلام نیست. البته امکان دارد جمله ی یاد شده در روایت، معنی اخباری داشته باشد؛ یعنی هرگاه قاضی در قضاوتش برطبق ادله ی مقرر شرعی حرکت کرد به حکمِ امامان حکم کرده است گرچه او نسبت به واقعِ امر ناصواب رود.

بله اگر گستره ی فقه را عام بدانیم – گسترده تر ازحکم واقعی و فتوای فقیهان (رحمهم الله) و حکم قضایی - در این صورت حکم یاد شده نیز بخشی از آن خواهد بود؛ ولی پنهان نماند اکنون فقه را به گونه ای که حکم قضایی را نیز در برگیرد، تعریف نمی کنند. امروزه بر احکام واقعی و فتاوای فقها (رحمهم الله) فقه اطلاق می گردد گرچه مطابق حکم الاهی (سبحانه) نباشد.

حکم اولی و ثانوی

اشاره

واژگان اولی و ثانوی به چه معناست؟ آیا در این باره گویش هایی به جز دو اصطلاح یاد شده نیز وجود دارد؟


1- ) مدرک پیشین.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه