پژوهشی در احکام ولایی وحکومتی صفحه 69

صفحه 69

ابتدا تبیین واژه ی اولی و ثانوی و سپس به دیگر واژگان اولی و ثانوی خواهیم پرداخت:

«اولی» منسوب به اول، حکم عنوان ذاتی هر چیز، مانند دروغ در گزاره ی «دروغ حرام است».

«ثانوی» منسوب به ثانی، حکم عنوان غیرذاتی هر موضوع مانند «جواز دروغ» هنگامی که حفظ جان انسانی مسلمان بر آن متوقف است. اما واژگان دیگر حکم اولی و ثانوی برخی مشهورتر و پاره ای به این پایه از شهرت نمی رسند که ذیل یادکردها خواهند آمد.

اصطلاحات مشهورتر حکم اولی و ثانوی:

اشاره

«واقعی و عارضی».

«واقعی و ظاهری».

«الاهی و ولایی».

اینک به تبیینی اجمالی از آنها خواهیم پرداخت:

1. واقعی و عارضی

دو لفظ یاد شده در گویش رایج، دو صفت حکم واقعی هستند. «واژه ی اول» بر واقعیت موضوع بدون ملاحظه ی عارض شدن حالت اضطرار و مانند آن دلالت می کند. «واژه ی دوم» بر حقیقت موضوع به لحاظ عارض شدن حالت اضطرار مانند: «حرمتِ استفاده از گوشت مردار در حال عادی»، و «جواز آن در اضطرار»؛ دو تکلیف برای دو هنگامه ی مکلف.

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه