احکام پوشاک صفحه 132

باقر علیه السلام در این باره فرمود: «جوانی از انصار در مسیر خود با زنی روبرو شد. و در آن ایام، زنان مقنعه خود را در پشت گوش ها قرار می دادند و طبعا گردن و مقداری از سینه آنها نمایان می شد. چهره آن زن نظر او را به خود جلب کرد. هنگامی که زن گذشت، جوان در حالی که راه خود را ادامه می داد، هم چنان با چشمان خود او را بدرقه می کرد تا اینکه وارد کوچه تنگی شد و آن جوان هم چنان به پشت سر زن نگاه می کرد، ناگهان صورت جوان به دیوار خورد و تیزی استخوانی که در دیوار بود صورتش را شکافت! در این هنگام جوان به خود آمد و دید از صورتش خون جاری و به لباس و سینه اش ریخته است وی ناراحت شد با خود گفت به خدا سوگند من خدمت پیامبر می روم و این ماجرا را بازگو می کنم، هنگامی که چشم رسول خدا (صلّی الله علیه و آله ) به او افتاد فرمود چه شده است؟ و جوان ماجرا را نقل کرد، در این هنگام جبرئیل، آیه (قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِکَ أَزْکی لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ