راهنمای سعادت و خوشبختی صفحه 108

لقب: صادق، صابر، فاضل، طاهر، شیخ، صادق آل محمّد، باقی، منجی، کامل، کافل، عالم و...

پدر: امام محمدباقر، باقر علم الاوّلین والآخرین علیه السلام.

مادر: فاطمه، معروف به امّ فروه، دختر قاسم پسر محمدبن ابی بکر.

نقش انگشتر: اللّهُ وَلیّی وَ عِصْمَتی مِنْ خَلْقِهِ، اللّهُ خالِقُ کُلِّ شَیْی ءٍ، انْتَ ثِقَتی فَاعْصِمْنی مِنْ خَلْقِکَ، ماشااللّهُ لاقُوَّهَ إلاّ باللّهِ.

دربان: مفضّل بن عمر است و بعضی محمدبن سنان نیز را گفته اند.

حضرت در سنین 34 سالگی روز دوشنبه هفتم ذی الحجّه یا ربیع الا وّل در سال 114 هجری پس

از شهادت پدر بزرگوارش به منصب امامت و خلافت رسید و حدود 34 سال امامت و هدایت جامعه را به عهده داشت.

امام جعفر صادق علیه السلام پس از پدر بزرگوارش در موقعیّت حسّاسی قرار گرفته بود چون دولت بنی العبّاس تازه روی کار آمده بود و تنها تلاش آنها استحکام و ثبات پایه های حکومت خود بود و ناچار بودند که افکار عموم مخصوصا سادات بنی الزّهرا را به خود جلب و جذب نمایند.

بر همین اساس امام علیه السلام به نحو احسن از موقعیّت موجود استفاده نموده و با تشکیل جلسات مختلف در رشته های گوناگون علوم و فنون، ابعاد مختلف اسلام و معارف الهی را تبیین و تشریح نمود.

طبق گفته مورّخین و محدّثین بیش از دوازده هزار شاگرد از اقشار مختلف در جلسات درس آن حضرت شرکت و در علوم و فنون مختلف از دریای بی کران علوم حضرتش بهره می گرفتند.