راهنمای سعادت و خوشبختی صفحه 111

284 قالَ علیه السلام: اوَّلُ ما یُحاسِبُ بِهِ الْعَبْدُالصَّلاهَ، فَإنْ قُبِلَتْ قُبِلَ سائِرُ عَمَلِهِ، وَ إذا رُدَّتْ، رُدَّ عَلَیْهِ سائِرُ عَمَلِهِ. (334)

فرمود: اوّلین محاسبه انسان در پیشگاه خداوند پیرامون نماز است، پس اگر نمازش قبول شود بقیه عبادات و اعمالش نیز پذیرفته می گردد و گرنه مردود خواهد شد.

285 قالَ علیه السلام: إذا فَشَتْ ارْبَعَهٌ ظَهَرَتْ ارْبَعَهٌ: إذا فَشا الزِّنا کَثُرَتْ الزَّلازِلُ، وَ إذا امْسَکْتِ الزَّکاهِ هَلَکَتِ الْماشِیَهُ، وَ إذا جارَ الْحُکّامُ فِی الْقَضا امْسَکَ الْمَطَرُ مِنَ السَّما، وَ إذا ظَفَرَتِ الذِّمَهُ نُصِرُ الْمُشْرِکُونَ عَلَی الْمُسْلِمینَ. (335)

فرمود: هنگامی که چهار چیز در جامعه شایع و رایج گردد چهار نوع بلا پدید آید: چنانچه زنا رایج گردد زلزله و مرگ ناگهانی فراوان شود، چنانچه زکات و خمس اموال پرداخت نشود حیوانات اهلی نابود شود، و اگر حاکمان جامعه و قُضات ستم نمایند باران رحمت خداوند نمی بارد، و اگر اهل ذمّه تقویت شوند مشرکین بر مسلمین پیروز آیند.

286 قالَ علیه السلام: مَنْ عابَ اخاهُ بِعَیْبٍ فَهُوَ مِنْ اهْلِ النّارِ. (336)

فرمود: هر کس برادر ایمانی خود را برچسبی بزند و او را متّهم کند از اهل آتش خواهد بود.

287 قالَ علیه السلام:

الصُّمْتُ کَنْزٌ وافِرٌ، وَ زینُ الْحِلْمِ، وَ سَتْرُ الْجاهِلِ. (337)

فرمود: سکوت همانند گنجی پربها است، سکوت زینت بخش حلم و بردباری است، سکوت سرپوشی بر آبروی شخص نادان و جاهل خواهد بود.

288 قالَ علیه السلام: إ صْحَبْ مَنْ تَتَزَّیَّنُ بِهِ، وَلاتَصْحَبْ مَنْ یَتَزَّیَنُ لَکَ. (338)