راهنمای سعادت و خوشبختی صفحه 115

302 قالَ علیه السلام ایُّما مُؤْمِنٍ سَئَلَ اخاهُ الْمُؤْمِنَ حاجَهً وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلی قَضائِها فَرَدَّهُ عَنْها، سَلَّطَ اللّهُ عَلَیْهِ شُجاعا فی قَبْرِهِ، یَنْهَشُ مِنْ اصابِعِهِ. (352)

فرمود: چنانچه مؤمنی از برادر ایمانیش حاجتی را طلب کند و او بتواند خواسته اش را برآورد و انجام ندهد، خداوند در قبرش یک افعی بر او مسلّط گرداند که هر لحظه او را آزار رساند.

303 قالَ علیه السلام: وَلَدٌ واحِدٌ یَقْدِمُهُ الرَّجُلُ، افْضَلُ مِنْ سَبْعینَ یَبْقُونَ

بَعْدَهُ، شاکینَ فِی السِّلاحِ مَعَ الْقائِمِ (عَجَّلَ اللّهُ تَعالی فَرَجَهُ الشَّریف). (353)

فرمود: اگر انسانی یکی از فرزندانش را پیش از خود به عالم آخرت بفرستد بهتر از آنست که چندین فرزند بجای گذارد و در رکاب امام زمان علیه السلام با دشمن مبارزه کنند.

304 قالَ علیه السلام: إذا بَلَغَکَ عَنْ اخیکَ شَیْی ءٌ فَقالَ: لَمْ اقُلْهُ فَاقْبَلْ مِنْهُ، فَإنَّ ذلِکَ تَوْبَهٌ لَهُ. وَ قالَ علیه السلام: إذا بَلَغَکَ عَنْ اخیکَ شَیْی ءٌ وَ شَهِدَ ارْبَعُونَ انَّهُمْ سَمِعُوهُ مِنْهُ فَقالَ: لَمْ اقُلْهُ، فَاقْبَلْ مِنْهُ. (354)

فرمود: چنانچه شنیدی که برادرت یا دوستت چیزی بر علیه تو گفته است و او تکذیب کرد قبول کن. همچنین فرمود: اگر چیزی را از برادرت بر علیه خودت شنیدی و نیز چهل نفر شهادت دادند، ولی او تکذیب کرد و گفت: من نگفته ام، حرف او را بپذیر.

305 قالَ علیه السلام: لایَکْمِلُ إ یمانُ الْعَبْدِ حَتّی تَکُونَ فیهِ أ رْبَعُ خِصالٍ: یَحْسُنَ خُلْقُهُ، وَیَسْتَخِفَّ نَفْسَهُ، وَیُمْسِکَ الْفَضْلَ مِنْ قَوْلِهِ، وَیُخْرِجَ الْفَضْلَ مِنْ مالِهِ. (355)

فرمود: ایمان انسان کامل نمیگردد مگر آنکه چهار خصلت در او باشد: اخلاقش نیکو باشد، نفس خود را سبک شمارد، کنترل سخن داشته باشد، از اضافی ثروتش حقّ اللّه، حقّ النّاس را بپردازد.

306 قالَ علیه السلام: داوُوا مَرْضاکُمْ بِالصَّدَقَهِ، وَادْفَعُوا ابْوابَ الْبَلایا بِالْإ سْتِغْفارِ. (356)