راهنمای سعادت و خوشبختی صفحه 50

النّاسُ عَلَیْهِ. (138)

فرمود: هر شخصی نسبت به مرکب سواری، و فرش منزل خود و برگزاری نماز در آن از دیگری در الویّت است مگر آنکه دیگری امام جماعت باشد و بخواهد نماز جماعت را إ قامه نماید نباشد.

113 قالَتْ سلام اللّه علیها: یا ابَه، ذَکَرْتُ الْمَحْشَرَ وَوُقُوفَ النّاسِ عُراهً یَوْمَ الْقیامَهِ، واسَوْا تاهُ یَوْمَئِذٍ مِنَ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ. (139)

اظهار داشت: ای پدر، من به یاد روز قیامت افتادم که مردم چگونه در پیشگاه خداوند با حالت برهنه خواهند ایستاد و فریاد رسی ندارد، جز اعمال و علاقه ایشان نسبت به اهل بیت علیهم السلام.

114 قالَتْ سلام اللّه علیها: إذا حُشِرْتُ یَوْمَ الْقِیامَهِ، اشْفَعُ عُصاهَ امَّهِ النَّبیَّ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ. (140)

فرمود: هنگامی که در روز قیامت برانگیخته و محشور شوم، خطاکاران امّت پیامبر صلی الله علیه و آله، را شفاعت می نمایم.

115 قالَتْ سلام اللّه علیها: فَاکْثِرْ مِنْ تِلاوَهِ الْقُرآنِ، وَالدُّعا، فَإنَّها ساعَهٌ یَحْتاجُ الْمَیِّتُ فیها إلی انْسِ الاْ حْیا. (141)

ضمن وصیّتی به امام علیّ علیه السلام:

پس از آنکه مرا دفن کردی، برایم قرآن را بسیار تلاوت نما، و برایم دعا کن، چونکه میّت در چنان موقعیّتی بیش از هر چیز نیازمند به دعا و قرآن خواهد بود و بهترین مونس برایش می باشد.

116 قالَتْ سلام اللّه علیها: یا ابَا الحَسَن، إنّی لا سْتَحی مِنْ إ لهی انْ اکَلِّفَ نَفْسَکَ مالاتَقْدِرُ عَلَیْهِ. (142)