راهنمای سعادت و خوشبختی صفحه 60

137 قالَ علیه السلام: إنَّ اللّهَ لَمْ یَخْلُقْکُمْ عَبَثا، وَلَیْسَ بِتارِکِکُمْ سُدًی، کَتَبَ آجالَکُمْ،

وَقَسَّمَ بَیْنَکُمْ مَعائِشَکُمْ، لِیَعْرِفَ کُلُّ ذی لُبٍّ مَنْزِلَتَهُ، وانَّ ماقَدَرَ لَهُ اصابَهُ، وَما صُرِفَ عَنْهُ فَلَنْ یُصیبَهُ. (168)

فرمود: خداوند شما انسانها را بیهوده و بدون غرض نیافریده و شما را آزاد، رها نکرده است.

لحظات آخر عمر هر یک معیّن و ثبت می باشد، نیاز مندیها و روزی هرکس سهمیّه بندی و تقسیم شده است تا آنکه موقعیّت و منزلت شعور و درک اشخاص شناخته گردد.

قسمت دوم

138 قالَ علیه السلام: مَنَ لَبِسَ ثَوْبَ الشُّهْرَهِ، کَساهُ اللّهُ یَوْمَ الْقِیامَهِ ثَوْبا مِنَ النّارِ (169).

فرمود: هرکس لباس شهرت وانگشت نما، از جهت رنگ، دوخت و... به پوشد، روز قیامت خداوند، او را لباس آتشین خواهد پوشاند.

139 سُئِلَ علیه السلام: عَنِ الْبُخْلِ؟ فَقالَ: هُوَ انْ یَریَ الرَّجُلُ ما انْفَقَهُ تَلَفا، وَما امْسَکَهُ شَرَفا. (170)

از حضرت پیرامون بخل سؤال شد؟ در جواب فرمود:

معنای آن چنین است که انسان آنچه را به دیگری کمک و انفاق کند فکر نماید که از دست داده و تلف شده است. و آنچه را ذخیره کرده و نگه داشته است خیال کند برایش باقی می ماند و موجب شخصیّت و شرافت او خواهد بود.