راهنمای سعادت و خوشبختی صفحه 63

148 قال علیه السلام: عَجِبْتُ لِمَنْ یُفَکِّرُ فی مَاکُولِهِ کَیْفَ لایُفَکِّرُ فی مَعْقُولِهِ، فَیَجْنِبُ بَطْنَهُ ما یُؤْذی هِ، وَیُوَدِّعُ صَدْرَهُ ما یُرْدیهِ. (179)

فرمود: تعجّب می کنم از کسی که در فکر خوراک وتغذیه جسم و بدن هست ولی درباره تغذیه معنوی روحی خود نمی اندیشد، پس از غذاهای فاسد شده و خراب دوری می کند.

و عقل و قلب و روح خود را کاری ندارد هر چه و هر مطلب و برنامه ای به هر شکل ونوعی باشد استفاده می کند.

149 قال علیه السلام: غَسْلُ الْیَدَیْنِ قَبْلَ الطَّعامِ یُنْفِی الْفَقْرَ، وَبَعْدَهُ یُنْفِی الْهَمَّ. (180)

فرمود: شستن دستها قبل از طعام فقر و تنگدسی را می زداید و بعد از آن ناراحتی ها و آفات را از بین می برد.

150 قال علیه السلام: حُسْنُ السُّؤ الِ نِصْفُ الْعِلْمِ. (181)

فرمود: کسی که عادت سؤال و حالت پرس و جو دارد مثل آن است که نصف علم ها را فرا گرفته باشد.

151 قال علیه السلام: إ نّ الْحِلْمَ زینَهٌ، وَالْوَفا مُرُوَّهٌ، وَالْعَجَلهَ سَفَهٌ. (182)

فرمود: صبر و شکیبائی زینت شخص، وفای به عهد علامت جوانمردی، و عجله و شتابزدگی (در کارها بدون اندیشه) دلیل بی خردی می باشد.

152 قال علیه السلام: مَنِ اسْتَخَفَّ بِإْخوانِهِ فَسَدَتْ مُرُوَّتُهُ. (183)