راهنمای سعادت و خوشبختی صفحه 96

هر موقع مشکلی برای حضرت پیش می آمد خانواده خود را جمع می نمود و در جمع آنها دعا می کرد و آنها آمّین می گفتند.

آن حضرت حدود چهار سال با جدّش امام حسین علیه السلام و 38 سال همزمان در حیات پدرش

امام سجّاد علیه السلام، و سپس حدود 19 سال امامت و زعامت جامعه اسلامی را برعهده داشت که روی هم 57 سال عمر با برکت آن حضرت را گفته اند.

آن حضرت روز 12 یا 25 محرّم سال 94، یا 95 پس از شهادت پدر بزرگوارش در سنین 38 سالگی به منصب امامت نائل آمد و تا 7 ربیع الا وّل یا ذی الحجّه، سال 114 به طول انجامید.

شهادت: روز دوشنبه هفتم ربیع الا وّل یا ذی الحجّه، سال 114 هجری قمری (285) به دستور هشام بن عبد الملک به وسیله زهر توسط ابراهیم بن ولید استاندار مدینه، مسموم و به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

محلّ دفن: آن حضرت در قبرستان بقیع کنار پدر و عمویش دفن گردید.

فرزندان: حضرت دارای هفت فرزند پسر و دو دختر بوده است.

پادشاهان و خلفا هم عصر امامتش: ولید بن عبد الملک، سلیمان بن عبد الملک، عمر بن عبد العزیز، یزید بن عبد الملک، هشام بن عبد الملک، ولید بن یزید بن عبد الملک، یزید بن ولید بن عبد الملک، ابراهیم بن ولید بن عبد الملک.

نماز آن حضرت: دو رکعت است، در هر رکعت پس از قرائت حمد، صد مرتبه (شهد اللّه) گفته می شود: و بعد از آن که سلام نماز پایان یافت، تسبیح حضرت زهرا سلام اللّه علیها گفته می شود.

و سپس تقاضا و در خواست حوائج مشروعه از خداوند متعال انجام گردد که انشا اللّه برآورده خواهد شد. (286)