رهنما 54 (سیری در احکام سفر) صفحه 3

استثناهای احکام مسافر چیست؟

1. کسی که «برای کار حرام» سفر کند یا اینکه «خودِ سفرش حرام باشد»، باید نماز را تمام بخواند و روزه اش را اگر ماه رمضان بود، بگیرد. برای سفری که فی نفسه حرام است، این مثال ها را می توان ذکر کرد: سفر برایش ضرر داشته باشد؛ زن بدون اجازۀ شوهر سفر برود (در غیر سفر واجب)؛ سفر فرزندی سبب اذیت پدر و مادر شود (در غیر سفر واجب).

2. کسی که شغل او سفر باشد، مانند راننده و خلبان، در غیر سفر اول باید نماز را تمام بخواند و روزه اش را اگر ماه رمضان است، بگیرد و در سفر اول، اگرچه طول هم بکشد، نمازش شکسته است.

3. کسی که شغلش سفر نیست، ولی محل کارش در شهر دیگری است و همواره در محل خود و آن شهر رفت وآمد می کند، مثل پیشه وران سیّار یا معلمانی که محل کارشان ثابت نیست یا کارگرانی که برای کار به شهر دیگری سفر می کنند، نمازشان تمام است و روزه شان را باید بگیرند. البته، امام خمینی Š در این باره می فرماید: «نمازشان را شکسته بخوانند و روزه شان را نگیرند.»