اسلام واقع بود (و نزد مورّخان به نام «حصن عین التمر» معروف است)(1) با گروه فراوانی از قبایل نمر بن قاسط و تغلب و ایاد ، برای رویارویی با خالد بیرون آمد و به منطقه ای رسید که از حصن مذکور به اندازه نیم روز راه(2) ، فاصله داشت ، در راهی که به «کرخ بغداد» (معروف به «راه کرخ») می انجامید .(3)
در روایت سیف آمده است که :
عقّه به مهران گفت : عرب جنگ با عرب را بهتر می داند ، ما را با خالد واگذار .
مهران گفت : راست گفتی ، به جانم سوگند شما به جنگ عرب داناترین (مثل ما که سازوکار جنگ با عجم را بهتر بلدیم) بدین ترتیب وی را فریفت و سپر خود ساخت و گفت : این گوی و این میدان ، اگر به ما نیاز یافتید ، کمکتان می کنیم .(4)
1- . این حصن به نام «حصن عین التمر» مشهور بود از باب نسبت به شهر عین التمر که در نزدیکی آن قرار داشت لیکن بلاذری هنگام ذکر «عین التمر» این حصن را «قصر شاپور» می نامد (بنگرید به ، فتوح البلدان : 250) .
2- . این جمله ، ترجمه عبارت «مقدار روحه أو غدوه» است . مؤلّف در پی نوشت می آورد : «غَدْوَه» از اوّل روز تا ظهر و «رَوْحَه» بعد از ظهر است [ مقصود از ] غدوه در اینجا حرکت در صبح است . و گفته اند : «غُدْوَه» از صبح تا طلوع خورشید است . غدو و رواح ، در همه روز به کار رفته است . بنگرید به ، مشارق الأنوار 2 : 129 . به نظر می رسد مقصود اندازه مسافتی است که انسان در نصف روز پیاده یا سواره - رفت و برگشت - می پیماید و در پرتو آن مسافت تعیین می شود [ گویند : یک روز راه یا سه روز راه یا نصف روز راه یا ... ] .
3- . بنگرید به تاریخ طبری 2 : 324 .
4- . تاریخ طبری 3 : 376 ؛ تاریخ ابن اثیر 2 : 269 .