او می گفت : در مصر بزرگ شدم . آنان عَلَوی (یعنی شیعه) بودند ، عثمانی شان ساختم .(1)
نام وی ، در روایت بیست و سه ، هست .
23 . عبدالملک بن عبدالعزیز بن جُرَیج قرشی اموی ، وابسته آل ابی العِیْص بن اُمیّه ، غلام آزاد شده اُمیّه بن خالد .
و گفته اند : جُرَیْج برده اُمّ حبیب ، دختر جُبَیر ، همسر عبدالعزیز بن عبداللّه ...
بن اَبی العِیْص بود . ولاء وی را به او نسبت داده اند . وی برده ای رومی بود .
عبدالملک ، به متعه قائل بود(2) و نود زن را صیغه کرد .(3)
نام وی را در روایت بیست و چهار ، می نگریم .
24 . عطاء بن اَبی رَباح قُرَشی فَهْری (وابسته آل ابی خَیْثَم) کارگزار عُمَر بن خطّاب بر مکّه .
و گفته اند : وابسته بنی جُمَح ، و گفته شده است : غلام آزاد شده حبیبه (دختر مَیْسَره بن اَبی خَیْثَم) .(4)
وی در مکّه بزرگ شد و به مُرجئه گروید .(5)
1- . تذکره الحفّاظ 1 : 129 ، شماره 116 .
2- . تهذیب المکال 18 : 339 ، شماره 3539 ؛ سیر اَعلام النُّبلاء 6 : 326 ، شماره 138 ؛ تاریخ بغداد 10 : 400 ، شماره 5573 ؛ طبقات ابن سعد 5 : 491 .
3- . تذکره الحفّاظ 1 : 171 ؛ سیر اعلام النُّبلاء 6 : 333 .
4- . تهذیب الکمال 20 : 69 و75 ، شماره 3933 ؛ سیر اعلام النُّبلاء 5 : 78 - 79 ، شماره 29 .
5- . الثقات 2 : 103 ، شماره 1136 ، اثر عجلی .