جامع آیات و احادیث موضوعی نماز ، جلد دوم صفحه 433

و اذا رفعت راءسک من الرکوع فقل (سمع الله لمن حمده )

وقتی سر از رکوع برداشتی بگو (سمع الله لمن حمده ) . (بحارالانوار ، ج 85 ، ص 115) .

34 - معنای رکوع

سئل امیرالمؤ منین - علیه السلام - ما معنی الرکوع ؟ فقال

معناه امنت بک و لو ضربت عنقی ، و معنی قوله (سبحان ربی العظیم و بحمده ) فسبحان الله انفقه لله - عزوجل - و ربی خالقی ، و العظیم هو العظیم فی نفسه غیر موصوف بالصغر و عظیم فی ملکه و سلطانه و اعظم من ان یوصف ، تعالی الله

از امام علی (ع ) پرسیدند معنای رکوع چیست ؟ فرمود یعنی به تو ایان آوردم ، ار چه گردنم را بزنی و معنای (سبحان ربی العظیم و بحمده ) فسبحان این است که منزه است خدا ، بزرگی از آن خداوند است و پروردگار و خالق من است بزرگ فقط اوست در خود موصوف به کوچکی نیست و در کشور هستی خود پادشاه و فرمانروا و بزگتر از این است که توصیف شود ، بسی والا است . (بحارالانوار ، ج 85 ، ص 116) .

35 - رکوع علی (ع )

قال الصادق - علیه السلام -

ان علیا - علیه السلام - کان یعتدل فی الرکوع مستویا حتی یقال لو صب الماء علی ظهره لاستمسک و کان یکره ان یحدر راءسه و منکبیه فی الرکوع

امام علی (ع ) آنچنان در رکوع معتدل و درست می ایستاد که گویند اگر آب بر پشتش ریخته می شد ، همان جا می ماند و دوست نداشت که سر و شانه هایش را دایره وار (به پایین ) بگیرد . (بحارالانوار ، ج 85 ، ص 118) .