- مقدمه 1
- [منظور خدا از خلق انسان] 2
- صلوة خاشعین [و یک سوال دربارهی باطن صلوة] 3
- پاسخ 3
- پیروی از سابقان 4
- مدد گرفتن از رسالت و امامت 5
- عبادت بی دستور 6
- شناخت نمایندگان خداوند 6
- فَهُوَ لَکُمْ 7
- «شعر» 7
- ابواب معارف الهیه 9
- استواری در راه ولایت 9
- کَلِمَةَ التَّقْوی چیست؟ 10
- مهدویت و بقاء توحید 12
- نتیجه 13
- کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی 14
- گروه رستگاران 14
- صلوه ذرّیه 16
- قطب بشریت 18
- دستور ذکر 19
- ذکر علی علیه السلام 20
- وقوف در آیات و روایات 22
- ذکر مولا 24
- سؤال شب معراج 32
- شهر ولایت مأمن اهل ایمان 34
- ایمان به ایمان 34
- نورالله کیست؟ 36
- آب و حیاتبخشی آن 37
- تکبیره الاحرام 43
- «شعر» 46
- «تو خود حجابی» 48
- برخی از آثار اعتقادی آیت الله بحرالعلوم 50
- پی نوشت 52
باب معرفت الله، فقط عترت طاهرین (صلوات الله علیهم أجمعین) هستند.
جامعه بشری اگر خواهان سعادت است باید از این راه وارد و در این دانشگاه به تحصیل معارف الهیه بپردازد. ادلهی قرآنی و روائی این ویژگی فراوان است ولی ما به قدر ظرفیت و کشش غالب، به بیان مطالب مأموریم.
قرآن کریم میفرماید: فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَکینَتَهُ عَلی رَسُولِهِ وَ عَلَی الْمُؤْمِنینَ وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی (21)
کَلِمَةَ التَّقْوی چیست؟
در قرآن ما به کلمه و کلمات بر میخوریم. عیسی مسیح علیه السلام را قرآن (22) کلمه میخواند و آل پیامبر را کلمات. (23)
گاهی از امام و حجت الهی به «کَلِمَة باقیه» (24) یاد میکند و گاه به «کَلِمَة تَّقْوی».
شیفتگان معارف باید کلمه به کلمه در این کلمات دقت نموده و عترت را از قرآن کریم بشناسند.
همه میدانند که هر نوشته و کتابی از اسم و فعل و حرف تشکیل شده است، اسم و فعل به خودی خود دارای معنا و مفهوم است ولی حرف به تنهایی مفهومی ندارد.
پس اسم و فعل دو کلمهی کامل و تام هستند و حرف، کلمهی ناقصه و غیر کامل محسوب میشود. برای همین باید حرف با اسم و فعل مصاحبت نموده و از کمال این دو بهرهمند گردد.
همین مطلب را در مورد کتاب تکوین تصور کنید.