گزیده خصائص الامراء صفحه 12

البته این الزام به ولایت و این تعهد در برابر امامت، سابقه‌اش به روز جمعه «عالم ذر» بر می‌گردد:

«یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِذا نُودِیَ لِلصَّلاةِ مِنْ یَوْمِ الْجُمُعَةِ …» (29)

امروز کلمه‌ی تقوی حضرت بقیة الله الاعظم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است و معتقدین به آن جناب، متقینند که قرآن کریم هدایت را منحصر به ایشان دانسته است: «ذلِکَ الْکِتابُ لا رَیْبَ فِیهِ هُدیً لِلْمُتَّقِینَ (30)

مهدویت و بقاء توحید

بقاء دین مبین و توحید ابراهیمی منحصراً به ولایت و مهدویت بستگی دارد.

قرآن می‌فرماید: «وَ جَعَلَها کَلِمَةً باقِیَةً فِی عَقِبِهِ (31)

یکتاپرستی دوامش منوط به رهبری کلمه باقیه است و کلمه باقیه امامت دائمی اولاد ابراهیم (عترت پیامبر اعظم صلوات الله علیهم اجمعین) تا روز قیامت است.

چرا امام منتظَر حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را بقیة الله می‌گویند: «بَقِیَّتُ اللَّهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ» (32)

با امامت این ذخیره‌ی الهی، دین مبین و معارف هداة معصومین باقی و برقرار می‌گردد و نور وجود آن محبوب، همیشه باقی و جاویدان است، مگر نفرمود: «کُلُّ مَنْ عَلَیْها فانٍ وَ یَبْقی وَجْهُ رَبِّکَ …» (33)

و مگر در دعای کمیل نمی‌خوانیم: وَ بِوَجْهِکَ الْبَاقِی …