گزیده خصائص الامراء صفحه 30

«کوچک» تو به نصر دین جزء کِلاب می‌شود

در عرفات این وادی (امام شناسی) اگر کمی فکر کنی، می‌بینی در آیات ولایت، تصریح به اسم نیست اما توصیف که ابلغ است، آن هم دهها و صدها توصیف آسمانی، مراد را به مرید نشان می‌دهد.

روایات، با زمان تقیه ساخته است، فقط می‌گوید: «ذکر علی عبادة»

خوب، چرا از ذکر علی علیه السلام دوری کنیم و مروّج آن نباشیم؟

مگر ما برای عبادت خلق نشده‌ایم؟ (وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ)

و مگر ذکر علی علیه السلام عبادت نیست؟

می‌توانید بگوئید، شهادت به ولایت عبادت نمی‌باشد؟

اگر طالب حیات طیبه هستیم تکلیف ما این است، لحظه‌های زندگی را با یاد علی علیه السلام نورانی کنیم، به ویژه لحظات زیبای مقدمات نماز را.

ما از آقای دکتر تیجانی و دیگر مستبصرین انتظار بیشتری داریم که در درک مفاهیم بلند فصول ولایت و رسیدن به فهم مراتب و شئون امامت، تلاش و سعی فراوان داشته باشند تا به احادیثی مثل مکتوب ساق عرش «علی ولی الله» است بی‌توجهی نکنند ایشان گفته است اینکه بر ساق عرش نوشته شده «علی ولی الله» این بحث دیگری است که نه برای ما فائده دارد و نه ما را به هدف واقعی می‌رساند. (67)

البته ایشان مرد مجاهد و خدمتگزاری است ولی بعضی از مطالبش قابل تأمل می‌باشد. ما به ایشان پاسخ می‌دهیم که فهمیدن عظمت ولایت و اینکه مسئله یک مسئله سماوی و الهی است، وظیفه‌ی همه‌ی موحّدان است و فائده‌اش فرار از مرگ جاهلیت است، (68) پس مکتوب عرش، که علی ولی الله است بر معرفت موحّد می‌افزاید موحّد از عرش درس گرفته بر قلبش می‌نویسد «علی ولی الله» و این ذکر مقدس از قلب به زبان جاری می‌گردد و حیات طیبه و زندگی همراه با بهترین آرامش‌ها را به او هدیه می‌نماید.