آقای تیجانی میداند که ذیل آیهی شریفهی «هُوَ الَّذِی أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِینَ (69) از ابی هریره و انس بن مالک از رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم آمده است: شب معراج دیدم به ساق عرش نوشته شده:
لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ أَیَّدْتُهُ بِعَلِیٍّ (یعنی به وسیلهی علی پیامبر را تأیید نمودم) (70)
در شواهد التنزیل حاکم حسکانی ذیل آیهی شریفهی «وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْری فَإِنَّ لَهُ مَعیشَةً ضَنْکاً وَ نَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ أَعْمی» (71)
کلمهی «ذِکْری» را به ولایت علی علیه السلام معنا نموده و از جابر بن عبدالله نقل میکند، که رسول الله صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود: ُ مَنْ أَبْغَضَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ بَعَثَهُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ یَهُودِیّا
چرا دشمنان اهلبیت علیهم السلام یهودی وارد محشر میشوند؟
شاید به این دلیل باشد که خط دشمنی با اهل بیت علیهم السلام اول از یهود ترسیم و تصویب شده است.
و امروزه میبینیم خطوط انحرافی و مقابل قرآن و عترت از یهود درس گرفته و تغذیه میشوند.
خلاصه تبلیغات یهود علیه اهل بیت بر فکر بعضی اثر میگذارد و لذا یهودی وارد محشر میگردند.
پس «ذِکْرُ عَلِیٍّ عِبَادَة» باید به ما بفهماند که نباید از کاروان ذاکرین و خاشعین در برابر ولایت دور و جدا باشیم.
ذکر علی علیه السلام جهادی است در برابر آنها که قرآن میفرماید: «ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کَرِهُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ (72)