- مقدمه 1
- [منظور خدا از خلق انسان] 2
- صلوة خاشعین [و یک سوال دربارهی باطن صلوة] 3
- پاسخ 3
- پیروی از سابقان 4
- مدد گرفتن از رسالت و امامت 5
- شناخت نمایندگان خداوند 6
- عبادت بی دستور 6
- فَهُوَ لَکُمْ 7
- «شعر» 7
- ابواب معارف الهیه 9
- استواری در راه ولایت 9
- کَلِمَةَ التَّقْوی چیست؟ 10
- مهدویت و بقاء توحید 12
- نتیجه 13
- گروه رستگاران 14
- کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی 14
- صلوه ذرّیه 16
- قطب بشریت 18
- دستور ذکر 19
- ذکر علی علیه السلام 20
- وقوف در آیات و روایات 22
- ذکر مولا 24
- سؤال شب معراج 32
- شهر ولایت مأمن اهل ایمان 34
- ایمان به ایمان 34
- نورالله کیست؟ 36
- آب و حیاتبخشی آن 37
- تکبیره الاحرام 43
- «شعر» 46
- «تو خود حجابی» 48
- برخی از آثار اعتقادی آیت الله بحرالعلوم 50
- پی نوشت 52
قرآن در سوره تغابن دستور میدهد که به خداوند و رسولش و نوری که نازل شده است ایمان بیاورید، و نیز در سورهی رعد 16 و تحریم 8 و توبه 32 و صف 8 و بعض سور دیگر در مورد نور الله که همان صاحبان ولایت هستند سخن گفته، خصائص نور و مسؤولیت جامعهی بشری در استفاده از آن را بیان داشته است.
یکی از ویژگیهای جامعهی ولایی و طرفداران ولایت علوی، نورانی بودن آنان است.
و همین امر، باعث میشود که جامعهی مذکور امنیت فردی و اجتماعی داشته باشد.
میدانیم که ناامنیها به ظلمت (نادانی و ناداری) بر میگردد و ظلمت از بی توجهی به قادر متعال و نمایندگان او ناشی میشود.
بشریت اگر طالب سعادت باشد، باید به ولایت عترت علیهم السلام پاسخ مثبت بدهد.
مکتب غنی علوی که از نادانی و ناداری به دور است، اگر منظور نظر انسانها قرار بگیرد، جامعه به سوی غنای مادی و معنوی رهسپار شده و امنیت و سعادت را به خوبی مییابد.
آب و حیاتبخشی آن
یکی از توصیفهایی که برای اهل بیت علیهم السلام در قرآن آمده است، تشبیه آن حضرات به آب است.
میدانیم آب، هم طهور و پاککننده است و هم حیات بخشی دارد.
«و انزلنا من السماء ماءً طهوراً لنحیی به بلدةً میتاً» (84)