اسرار نماز صفحه 22

در طریقت کجا روا باشد

دل به بتخانه رفته ، تن به نماز

پس دروغ گفته ، آنکه روی دل به خدا نیاورده و کار خود به او رها نکرده است و بسا اول کلامی که در نماز، افتتاح به آن کنند، دروغ محض باشد.

و مستحب است که در حال تکبیرات ، دستها را تا برابر گوشها بردارد، چنانچه کفها به جانب قبله باشد و انگشتان بهم بچسبد، مگر دو انگشت بزرگ و ابتدای تکبیر، ابتدای دست برداشتن باشد وانتهای آن به انتهای آن و همچنین می توان هر یک ازا ین تکبیرات هفتگانه را در آغاز نماز و قبل از آن گفته می شود، مقارن نیت فرض گفت و تکبیره الاحرام قرار داد و با آن نماز بست .

حضرت امیرالمؤمنین علی (ع ) را پرسیدند، از علت و مصلحت برداشتن دستها در حال تکبیر فرمود: مقصود آنکه خدای بزرگتر است ، یکتای بی همتاست ، نیست مثل او چیزی و بسوده نشود به انگشتها و دریافته نگردد به حس ها.

نه ادراک در کنه

ذاتش رسد

نه فکرت بغور صفاتش رسد

نه بر اوج ذاتش پرد مرغ وهم

نه بر ذلیل وصفش رسد دست فهم