چرا نماز بخوانیم صفحه 36

ترکیه به عنوان یکی از اقمار غرب می گردد . ترکیه ، نمونه و مثال بارزی از کشورهای اسلامی است که مورد تهاجم غرب قرار گرفته و اسلامیت خود را به کلی از دست داد . آتاتورک با اجرای مو به موی سناریویی که غرب آن را نوشته بود ، با مبنا قرار دادن اصول لائیسیته به کنار زدن اسلام از صحنه اجتماعی و سیاسی پرداخت ، تا جایی که در آوریل سال 1928 قانونی از طرف مجلس ترکیه به تصویب رسید که تمامی عبارات و واژه های مذهبی قانون اساسی را حذف کرد . و در 9 آوریل همان سال این جمله که دین رسمی ترکیه ، دین اسلام است حذف شد و از آن پس نمایندگان مجلس به جای سوگند خوردن به قرآن به شرف خود سوگند خوردند . غرب به وسیله مصطفی کمال ، اسلام را از ترکیه گرفت و امروز ترک ها که زمانی به تعبیر گیبون ، هرکول و افرودیت با شکوه و نیرومندی بودند به کارهایی پست در آلمان و اتریش و . . . . مشغول اند . طنز شگفتی است : روزگاری ، وین در محاصره ترک ها بود و حالا ترک ها در خیابان های وین و فرانکفورت ، زبابه ها را جمع می کنند . (65)

این به این ترتیب ، امپراتوری عثمانی به عنوان یک کشور وسیع اسلامی در دامان غرب فرو غلتید . دولتها و جوامع مسلمان دیگر نیز هم چون امپراتوری عثمانی همواره در معرض آماج حملات وسیع غرب بوده و یکی پس از دیگری از پای در آمدند .

تقابل دین اسلام و غرب

اما مطلبی که

در بحث تقابل غرب و جهان اسلام ، در خور توجه است . موضع اسلام - و نه تمدن اسلامی - در این میان می باشد . به رغم انحطاط جوامع به ظاهر اسلامی - که نتیجه مستقیم دوری این جوامع از جوهره اسلام ناب بود - دید مبین اسلام ، که جوهره آن در قرآن مجید تبلور یافت ، با رخنه در دل تمدن غربی و جذب دائمی طیف وسیعی از مردم غر ، تهدیدی جدی برای تمدن غیردینی غربی محسوب می گردید .

اسلام ، که پاسخی به ندای فطرت آدمی و دینی منطق با خواسته های ذاتی بشر است به رغم موضع تهاجمی خویش در قبال تمدن اسلامی ، در برابر اسلام ، حالتی تدافعی به خود گرفت تا مانع از نفوذ آن در بطن تمدن غیردینی خویش گردد . سردمداران غربی - چه ارباب کلیسا در قرون وسطی و چه خادمان تفکرات ضد دینی و یا مادیگری در رنسانس و عصر حاضر - تمام تلاش خویش را مصروف کنترل اسلام و ممانعت از نفوذ آن به داخل جوامع غربی ساختند .

در همین راستا ممانعت از عدم شناخت صحیح آن توسط توده مردم به وسیله مخدوش جلوه دادن آن با تبلیغات وسیع و همه جانبه که توام با روانه ساختن سیل اتهامات علیه این دین الهی گردید ، از اهم فعالیت های غرب به حساب می آید .

در دوران جنگ های صلیبی و قرون وسطی سردمداران کلیسا به خاطر حفظ منافع خویش و جلوگیری از ترویج اسلام که باعث کساد بازار داغ معیشی آنان می گردید ، سیل تهمت ها و افتراها را

نثار این دین ساختند ، تا واقعیات این دین را دگرگون نشان داده و دین عجین با اوهام خویش را بی رقیب در صحنه ، نگاه دارند . پس از رنسانس نیز حامیان تفکرات مادی و دهری و مخالفان و معاندان دین و مذهب از یک طرف و همه کسانی که اسلام و تعالیم آن ، منافع شان را تهدید می کرد از طرف دیگر ، به مبارزه با این دین برخاستند .

امیل دیرمنگهام در کتاب خویش به نام حیات محمد در این باره می گوید : از روزی ؟ جنگهای صلیبی شروع شد ، بدبینی نسبت به اسلام در میان مسیحیان زیادتر شد ، تا کار به جایی رسید که لفظ محمد ، مساوی با کفر به خدا قلمداد گردید و در زمان شکسپیر به هر دیانت باطل و پوچ ، محمدی گفته می شد ، بالخصوص دیانتی ؟ بت پرستی بود ! لفظ محمد (MAMMEYS) به جای بت ، استعمال می گردید ، که از این کلمه ، کلمه (MAHMETIE) و پس از آن کلمه (MAMMETY) را مشتق ساختند که به جای دیوانه و جن زده استعمال می کردند . (66)