چرا نماز بخوانیم صفحه 54

بطلب ، هر آنچه خواهی ، که تویی (97)

اما صد دری و افسوس که های و هوی این گیر و دار بی فرجام و کش و قوس های بی سرانجام ، صدایشان را در میان امواج خویش می بلعند و گنگ و نامفهوم می سازند ، تا فقط محرمان ، صدای این سروش غیبی را بشنوند و به وجد آیند ، پند گیرند و راه های باقی مانده را تا سرحد عشق را ، بپیمایند .

عبور باید کرد

فرصتی نیست ؛ اسب بادپای زمان را توقفی نخواهد بود ، اینک ای سواره توسن تیزپای لحظه ها ! خود را برای پرش به ابعاد بی نهایت آماده ساز . گنج پربهای عمرت را به مکر و نیرنگ دنیا مباز . لحظه هایت را غنیمت بدان ، که گرانبارترین سرمایه زندگی است . خود را از این رخوت جانکاه و تکرار پوچ و ملال آور و لحظه ها برهان . فسون رنگ ها را از خود بزدای ، و چشم از غبار عادت بشوی :

اسیر خاک

تو آن همای پر شکسته ای

که سرنوشت خویش را

به لحظه های اوج ، بسته ای

تو هر کجای دیگری که جز به آسمان شوی ، به کام مرگ رفته ای

و آن زمان