- پیشگفتار 1
- راه شناخت امام علی علیه السلام 4
- اشاره 11
- مطلب اوّل: وظیفه حاکم اسلامی در ارتباط با نماز جمعه 12
- مطلب دوم: وظیفه مردم در ارتباط با برپایی نماز جمعه 15
- مطلب سوم: ضرورت حضور در نماز جمعه از دیدگاه امام علی علیه السلام 16
- مطلب چهارم: ممانعت شیطان از حضور مؤمنین در نماز جمعه 17
- مطلب پنجم: حضور بعضی از زندانیان در نماز جمعه به دستور حضرت علی علیه السلام 17
- مطلب ششم: حضور بانوان در نماز جمعه از دیدگاه حضرت علی علیه السلام 18
- مطلب هفتم: ضرورت حضور کارگزاران در نماز جمعه 20
- اشاره 21
- مطلب اوّل: وظایف امام جمعه 22
- مطلب دوم: وظایف مردم در نحوه حضور در نماز جمعه 23
- مطلب چهارم: تقسیم بندی ارزشی شرکت کنندگان در نماز جمعه 24
- مطلب پنجم: آداب نشستن مؤمنین در حال خطبه خواندن امام جمعه 25
- مطلب ششم: سکوت کردن به هنگام ایراد خطبه 26
- اشاره 29
- مطلب دوم: خطبه امیرالمؤمنین علیه السلام در روز جمعه 33
- مطلب سوم: ترجمه خطبه امیرالمؤمنین علیه السلام 35
1- 34. مستدرک الوسائل، ج 13، ص 169.
پاسخگوی درخواست های به حقّ مردم باشد و امکانات انجام وظیفه محوله را در اختیار او قرار دهد، پس همکاری کارگزاران نظام با امام جمعه شرط لازم موفقیت است.
در پایان نوشته برای حُسن ختام و ارشاد و هدایت تام خطبه ای از خطبه های نماز جمعه امیرالمؤمنین علی علیه السلام را ذکر می نماییم تا ان شاءاللَّه همه ما از برکات و فیوضات کلام مولی الموحدین علیه السلام برخوردار گردیم.
مطلب دوم: خطبه امیرالمؤمنین علیه السلام در روز جمعه
«عَن جابر، عن ابی جعفرعلیه السلام، قال: خَطَبَ أَمیرالمؤمنین صَلوات اللَّه علیه یومَ الجمعه فقال: اَلْحَمْدُللَّه ذی القدرهِ وَالسّلطانِ، والرأفِهِ والامتنانِ، أَحْمَدُهُ علی تتابُعِ النِعَمِ، واَعُوذُ بهِ من العذابِ والنّقمِ، واشهدُ اَنْ لا اله الّا اللَّهُ وحدَهُ لا شریکَ لَهُ، مُخالَفَهً للجاهدینَ ومعانَدَهً للْمُبْطلینَ، واقراراً بانّهُ ربُّ العالمینَ، وأشهد أنّ محمداً عبدهُ ورسولُهُ، قفَّی بِهِ المُرسلینَ وَ خَتَمَ به النّبیینَ، وبعثَهُ رحمهً للعالمینَ، صلی اللَّهُ علیه و علی آلِهِ اَجْمَعینَ، وقد أوْجَبَ الصلاهَ علیهِ، واَکْرَمَ مَثواهُ لَدَیهِ واَجْمَلَ احسانَهُ إِلیه.
اوصیکُمْ عِبادَ اللَّهِ بِتَقوَی اللَّه الّذی هو ولیّ ثوابِکُم، والیه مَرَدُّکُم و مئابُکُم، فبادروا بذلکَ قبلَ الموتِ الّذی لا یُنجیکُمْ مِنْهُ حِصنٌ منیعٌ، ولا هَربٌ سریعٌ، فانّه واردٌ نازلٌ و واقعٌ عاجلٌ، وإنْ تَطاوَلَ الأجلُ، وَامتَدَّ المَهَلُ، فَکُلُّ ما هو آتٍ قریبٌ، ومَنْ مَهّدَ لِنَفسِهِ فهُوَ المصیبُ.