- مقدمه 1
- پیشگفتار 4
- اشاره 9
- گفتار اول: اهتمام به نماز در سیره و کلام امام رضا (علیه السلام) 9
- کیفر سستی در نماز 13
- اهتمام به نماز اول وقت 15
- اشاره 21
- الف) آداب باطنی 21
- رعایت آداب نماز 21
- ب) آداب ظاهری 25
- اهتمام به نماز شب 29
- گفتار دوم: اسرار و حکمت های نماز 33
- اشاره 33
- حکمت ها و اسرار مقدمات نماز 34
- اشاره 34
- 1 وضو 34
- الف: طهارت 34
- 2 غسل 35
- ب: اوقات نماز 37
- الف: وجوب نماز 40
- اشاره 40
- حکمت ها و اسرار نماز 40
- 1 اقرار به ربوبیت 41
- 2 خاکساری و تواضع 42
- 3 دوری از گناه 44
- 4 تعظیم خداوند 45
- 5 یاد خدا 47
- 6 طلب فزونی در دین و دنیا 48
- 7 طلب مغفرت 50
- ب: اجزای نماز 52
- ا اذان و اقامه 52
- 2 قیام 56
- 3 تکبیر 56
- 4 قرائت 57
- 5 رکوع 60
- 6 سجود 61
- اشاره 63
- گفتار سوم: نماز جماعت، جمعه و عید 63
- اسرار نماز جماعت 64
- اشاره 64
- نماز جماعت 64
- نماز جمعه 66
- نماز عید 67
- منابع: 71
خدای خویش، قیام کند و این عبادت، او را از گناهان باز دارد و مانعی برای او از گرایش به فساد و تبه کاری باشد.»(1)
امام رضا (علیه السلام) در بیانات ارزشمند، آثار و برکات نماز را بیان فرموده اند و ما در این قسمت به توضیح مختصر هر یک از این اسرار و برکات می پردازیم.
1 اقرار به ربوبیت
امام رضا (علیه السلام) فرموده است:
«علت وجوب نماز؛ این است که نماز، اقرار به ربوبیت خدا و نفی مثل و نظیر برای او است.»(2)
اقرار به یکتایی و ربوبیت خدا، اولین خواسته او از آفریدگان خود است؛ خدایی که: «همیشه بوده و همیشه باشد؛ از همه چیزها بی نیاز است و همه چیزها به او نیازمند؛ توانای بر کمال و پادشاه بی زوال؛ قدّوس بی عیب و بی مثال، واحد بی شریک و بی انباز؛ جبّار بی قهر و نقصان و قهار بی عجز و بی اعوان؛ رازق بی بخل و بی ربیب و ملک بی مونس و بی مشیر؛ کریم بی طبع و بی سجیّت و رحیم بی دل و بی رقّت؛ صمد بی نقص و بی آفت؛ واحدی بی تألیف و تجزیت؛ همه خلق را به او آرام و به او نیاز و او از همه بی نیاز. هرچه در فهم آید که پادشاه ما چنان است، نه چنان است؛ بلکه آفریدگار آن است که همه وصف وصّافان و همه مدح مدّاحان و همه ی توحید موحّدان، در کمال و جلال
1- عیون اخبار الرضا (علیه السلام) ، ج2، ص102؛ وسائل الشیعه، ج3، ص4و5؛ عللالشرایع صدوق، ج2، ص317؛ من لا یحضره الفقیه، ج1، ص139.
2- «علّه الصّلاه آن ها اقراربالربوبیّه لله عزوجل و خلعالانداد.» وسائل الشیعه، ج3، ص5؛ من لایحضره الفقیه، ج1، ص70.