مقباس المصابیح در تعقیبات نماز و آثار آن صفحه 159

و برآوردن حاجتهای او. پس حق تعالی مکرّر سؤال نماید، و ملائکه جواب گویند، تا آن که ملائکه گویند: پروردگارا! دیگر ما چیزی نمی دانیم. آن گاه خداوند کریم فرماید که: من او را شکر کنم چنانچه او مرا شکر کرد؛ و اقبال کنم به سوی او به فضل خود، و رحمت عظیم خود را در قیامت به او بنمایم.(1)

و در حدیث دیگر فرمود که: حضرت رسول صلی الله علیه و آله در سفری بر ناقه سوار بود، ناگاه فرود آمد و پنج سجده بجای آورد؛ چون سوار شد پرسیدند که: یا رسول اللّه! کاری کردی که پیش تر نمی کردی؟ فرمود که: در این وقت جبرئیل بر من نازل شد، و مرا پنج بشارت داد؛ برای هر بشارتی سجده کردم.(2)

و در حدیث معتبر از حضرت امام رضا علیه السلام منقول است که: چون بنده ای در سجده ثانی باشد و خواب او را برباید، حق تعالی فرماید که: قبض روح بنده ی خود کردم در هنگامی که مشغول طاعت من بود.(3)

نامگذاری حضرت ابراهیم علیه السلام به «خلیل الله»

و به سند صحیح از حضرت صادق علیه السلام مرویست که: خداوندِ عالمیان، ابراهیم علیه السلام را برای آن خلیل خود گردانید که سجده بر زمین بسیار می کرد.(4)

و در حدیث معتبر دیگر فرمود که: چون نعمتی از نعمتهای خدا را بر خود به یادآوری و در موضعی باشی که کسی از مخالفان تو را نبیند پهلویِ رویِ(5) خود را بر زمین گذار، و اگر در جایی باشی که ایشان باشند و نتوانی سجده کرد، دست بر پائین

1- 1_ تهذیب الأحکام، ج 2، ص 110، باب کیفیه الصلاه و صفتها و... ؛ وسایل الشیعه، ج 7، ص 6، باب استحبابهما بعد الصلاه فریضه.
2- 2_ کافی، ج 2، ص 98، باب الشکر... ؛ وسایل الشیعه، ج 7، ص 18، باب استحباب السجود للشکر و إطالته.
3- 3_ وسایل الشیعه، ج 7، ص 8، باب استحباب إطاله سجده الشکر و...؛ بحارالأنوار، ج 83، ص 230، باب 44، سجده الشکر و فضلها و... .
4- 4_ وسایل الشیعه، ج 7، ص 10، باب استحباب إطاله سجده الشکر؛ علل الشرایع، ج 1، ص 34، باب العله التی من أجلها... .
5- 5_ ع : _ روی .