مقباس المصابیح در تعقیبات نماز و آثار آن صفحه 24

فصل اوّل: در فضیلت تعقیب و شرایط و آداب آن

اوقات استجابت دعا

حق تعالی خطاب فرمود به حضرت رسالت پناه صلی الله علیه و آله : «فَإذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَ إلی رَبِّکَ فَارْغَبْ(1).»

حضرت امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: یعنی چون فارغ شوی از نماز، خود را به تَعَب انداز در دعا، و به سوی پروردگارِ خود رغبت کن، و حاجات خود را از او طلب کن(2)، و امید خود را از غیر او قطع کن(3).(4)

و از امام محمّد باقر علیه السلام مرویست که: یعنی بعد از سلامِ نماز، حاجات آخرت و دنیای خود را از خدا طلب کن، و بعد از دعا سؤال کن که خدا از تو قبول کند.(5)

و از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام منقولست که: هر که از شما فارغ گردد از نماز پس باید دستهای خود را بلند کند به سوی آسمان، و خود را به تَعَب افکند در دعا.(6)

و از حضرت رسالت پناه صلی الله علیه و آله منقولست که حق تعالی می فرماید که: ای فرزندِ آدم!

1- 1_ سوره مبارکه شرح، آیه 7.
2- 2_ ع: و حاجات خود را از غیر او قطع کن.
3- 3_ ع: _ و امید خود را از غیر او قطع کن.
4- 4_ بحارالأنوار، ج 82، ص 313، باب 36، فضل التعقیب و شرائطه و آدابه.
5- 5_ مفتاح الفلاح، ص 64 ؛ وسایل الشیعه، ج 6، ص 431، باب استحبابه و تأکده بعد الصبح و... .
6- 6_ خصال، ج 2، ص 628، علم امیرالمؤمنین علیه السلام أصحابه فی مجلس؛ بحارالأنوار، ج 82، ص 318، باب 36، فضل التعقیب و شرائطه و آدابه.