- مقدمه 1
- لزوم قدردانی نماز 3
- جایگاه نماز 3
- اشاره 3
- کم اهمیتی به نماز 4
- واجبی بینظیر 4
- مهم ترین وظیفه برگزیدگان جامعه 6
- تلاشی قابل قدردانی 7
- بزرگ ترین خدمت به مردم و کشور 7
- تحکیم پایههای حرکتی جهانی 8
- عنصر کلیدی برای اصلاح فرد و جامعه 8
- امنیت همه جانبه در پرتو اقامه نماز 9
- وصف دستاندرکاران اقامه نماز 10
- وظیفهای سنگین و خطیر 10
- مناظر چشم نواز 12
- کاستی های مهم در امر نماز 12
- ادا نشدن حق نماز 13
- کوتاهی در معرفی نماز 13
- قصور همگان در قبال نماز 14
- لزوم هدف گذاری 15
- 1. برنامه ریزی و هدف گذاری 15
- اول ترویج، سپس تعمیق 16
- هدف نهایی فعالیت برای اقامه نماز 16
- شاخص های حق گزاری نماز 17
- نشانه های حق گزاری نماز 17
- عرصه های هدف 22
- لزوم ارزیابی عملکرد سازمان ها و تشویق و توبیخ آنها 26
- لزوم نظارت بر فعالیتها 26
- ارزیابی میزان عمل به توصیهها 27
- اقامه نماز، وظیفه همگانی 29
- ترویج نماز، وظیفه آگاهان 29
- صرف هزینه و زمان 30
- وظیفه یابی 30
- استفاده از بهترینها 30
- عمل به توصیه ها 30
- تداوم فعالیتها 31
- تلاشی دقیق 31
- تلاش همه جانبه و شروع حرکتی نو 32
- برکات اجلاس نماز 33
- بایسته های اجلاس های نماز 35
- وظایف همگانی 36
- الف) نهادهای فرهنگی 45
- ب) صداوسیما 46
- ج) هنرمندان 49
- روحانیان و حوزه های علمیه 51
- وزارتخانه های و آموزش و پرورش، و علوم 56
- الف) مدیران ارشد 56
- ج) معلمان و اساتید 59
- الف) مسئولان عمرانی 66
- ج) مسئولان ورزشی 70
- د) مسئولان نظامی 70
- ه_) ائمه جمعه 71
- و) محققان و عالمان 71
- ز) والدین 73
- ح) جوانان 73
- اولین اجلاس سراسری نماز 84
1. همگانی شدن
نخست همگانی شدن نماز است. ناسپاسی بزرگی است که کسی در محیط اسلامی به سر برد و نماز را که برترین وظیفه هر مسلمان است، به جا نیاورد. چنین کسی نزد خدا و نزد بندگان خدا روسیاه و در حق خود، مقصر است، چراکه خویش را از برکات نماز محروم ساخته و درباره نماز کوتاهی کرده است. آنگاه که در جامعه اسلامی همگان، از پیر و جوان و نوجوان، و در هر موقعیت اجتماعی یا خانوادگی، و در همه شرایط زمانی و مکانی و جوی، و در آسایش و در رنج و شادی و غم، نماز را چون پایه دین و بخشی از زندگی یک مسلمان، به جای آورند و به هیچ بهانه، عمداً آن را ترک نکردند، مهم ترین نشانه حق گزاری نماز آشکار شده است. (1)
ترویج نماز، هر حرکت و تلاشی است که در راه همگانی کردن آن، و تبیین اهمیت آن، و آسان کردن دسترسی به آن، بتوان صورت داد. صاحبان اندیشه و بیان، با گفتن و نوشتن؛ دارندگان رسانه ها و منبرها با پرداخت جذّاب و هنری؛ مسئولان دستگاه ها هر یک متناسب با کارکرد آن دستگاه، می توانند این وظیفه بزرگ را ادا کنند.(2)
1- . همان.
2- . پیام به بیست و دومین اجلاس نماز، 13/6/1392.