- مقدمه 1
- لزوم قدردانی نماز 3
- جایگاه نماز 3
- اشاره 3
- کم اهمیتی به نماز 4
- واجبی بینظیر 4
- مهم ترین وظیفه برگزیدگان جامعه 6
- تلاشی قابل قدردانی 7
- بزرگ ترین خدمت به مردم و کشور 7
- عنصر کلیدی برای اصلاح فرد و جامعه 8
- تحکیم پایههای حرکتی جهانی 8
- امنیت همه جانبه در پرتو اقامه نماز 9
- وصف دستاندرکاران اقامه نماز 10
- وظیفهای سنگین و خطیر 10
- کاستی های مهم در امر نماز 12
- مناظر چشم نواز 12
- ادا نشدن حق نماز 13
- کوتاهی در معرفی نماز 13
- قصور همگان در قبال نماز 14
- 1. برنامه ریزی و هدف گذاری 15
- لزوم هدف گذاری 15
- اول ترویج، سپس تعمیق 16
- هدف نهایی فعالیت برای اقامه نماز 16
- شاخص های حق گزاری نماز 17
- نشانه های حق گزاری نماز 17
- عرصه های هدف 22
- لزوم ارزیابی عملکرد سازمان ها و تشویق و توبیخ آنها 26
- لزوم نظارت بر فعالیتها 26
- ارزیابی میزان عمل به توصیهها 27
- ترویج نماز، وظیفه آگاهان 29
- اقامه نماز، وظیفه همگانی 29
- عمل به توصیه ها 30
- استفاده از بهترینها 30
- وظیفه یابی 30
- صرف هزینه و زمان 30
- تلاشی دقیق 31
- تداوم فعالیتها 31
- تلاش همه جانبه و شروع حرکتی نو 32
- برکات اجلاس نماز 33
- بایسته های اجلاس های نماز 35
- وظایف همگانی 36
- الف) نهادهای فرهنگی 45
- ب) صداوسیما 46
- ج) هنرمندان 49
- روحانیان و حوزه های علمیه 51
- وزارتخانه های و آموزش و پرورش، و علوم 56
- الف) مدیران ارشد 56
- ج) معلمان و اساتید 59
- الف) مسئولان عمرانی 66
- ج) مسئولان ورزشی 70
- د) مسئولان نظامی 70
- ه_) ائمه جمعه 71
- و) محققان و عالمان 71
- ح) جوانان 73
- ز) والدین 73
- اولین اجلاس سراسری نماز 84
فصل چهارم: بیان راهنما
اولین اجلاس سراسری نماز
مشهد مقدس، مهرماه 1370
بسم الله الرّحمن الرّحیم
تشکیل مجمعی از صاحب نظران برای اقامه نماز، یکی از شایسته ترین و ضروری ترین کارهایی است که باید در جمهوری اسلامی صورت می گرفت؛ زیرا برپا داشتن نماز، نخستین ثمره و نشانه حکومت صالحان است و در رتبه بعد از آن است که نوبت به «زکات» به مثابه تنظیم مالی جامعه و ریشه کن کردن فقر، و نیز «امربه معروف و نهی ازمنکر» یعنی سوق دادن به نیکی ها و بازداشتن از بدی ها می رسد.
«الّذینَ اِن مَکَّناهُم فِی الاَرضِ أَقاموا اَلصَّلاهَ وَ آتوا الزَّکاه وَ اَمَرُوا بِالمَعرُوفِ وَ نَهَوا عَنِ المُنکَر...» (حج، 41)؛ اقامه نماز فقط این نیست که صالحان، خود نماز بگزارند؛ این چیزی نیست که بر تشکیل حکومت الهی متوقف باشد؛