سیمای متهجدین صفحه 44

یعنی نماز مستحب نبوده بلکه به معنی زیاده و اضافه است و می دانیم که نماز شب هرگاه بر پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم واجب بوده باشد اضافه بر فرائض یومیه است. به هر حال در پایان آیه، نتیجه این برنامه الهی روحانی و صفابخش را چنین بیان می کند: (باشد که در پرتو این عمل، خداوند ترا به «مقام محمود» مبعوث کند) «عسی أن یبعثک ربّک مقاماً محموداً».»(1)

درتفسیر «منهج الصادقین» آمده است:

«... یعنی البته حق تعالی ترا در مقام محمود درآورد و آن مقام شفاعت است که حضرت رسالت صلی الله علیه و آله وسلم را در آن مقام، خلقِ اولین و آخرین ستایش کنند و او بر همه مُشرف باشد بر وجهی که جمیع بندگان او را ببینند. در زادالمسیر آورده که حق تعالی وی را در روز قیامت بر عرش نشاند. و در لباب از عمر نقل می کند که حضرت رسالت صلی الله علیه و آله وسلم در تفسیر مقام محمود فرموده که نزدیگ گرداند خدا مرا و بنشاند با خود در عرش؛ مراد کمال قرب مرتبه است و نهایت رفعت درجه و لفظ حدیث این است که «یدنینی الله فیقعدنی معه علی الفرش» و معیت به معنی عندیت است. در آیه دیگر فرموده که «انّ الّذین عند ربّک»؛ پس مراد مکانت است و منزلت، نه مکان و منزل.»

مولای عارفان و سرور اوصیا، حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام ، در مناجات با حضرت (حق جلّت عظمته و شأنه) می فرماید: خدایا! عاشقان همگام، هنگامِ شب بیدارند، با تو راز و نیاز می کنند و ترا می خوانند؛ ولی بی خبران در خواب غفلت فرورفته اند. و از رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم رسیده که نماز شب سبب نفرت و ناخشنودی شیطان می گردد و سلاحی است در مقابل اعداء و سوزش آتش را در قیامت از انسان دفع می کند و گویند چشمی که شب زنده داری کند و در دل شب از خوف خدا به اشک آغشته گردد، هرگز در قیامت گریان نشود. نماز شب به روزی انسان برکت می دهد، وجه آدمی را زیبا می نماید، انسان را خوش خلق می کند، دیده را جلا می بخشد، همّ و غمّ را برطرف و دیون را ادا می نماید. از وحشت قبر صاحبش را نجات می بخشد و برای به جا آورنده اش چراغی است در تاریکی قبر که بدان از ظلمات برزخ نجات می یابد. و در روز قیامت سایه ای است بر بالای سر صاحبش و تاجی است بر سرش و لباسی است بر بدنش و نوری است که پیشاپیش وی را روشن می دارد و پرده ای است که ما بین وی و آتش سوزنده دوزخ