سیمای متهجدین صفحه 6

محبت

محبت کیمیایی است که مس وجود را به زر سرخ مبدل می کند و یگانه دارویی است که شفابخش تمام آلام درونی بشر محسوب می شود. همان گونه که در قرآن کریم نیز بدان اشاره شده «ألا بذکر اللّه تطمئنّ القلوب(1)»، این امر حکایت از آن دارد که با یاد و ذکر حضرت حق می توان به آن کان عظمت و آن سرچشمه زلال عزّت و قدرت دست یافت.

پاسبان حرم دل شده ام شب همه شب تا درین پرده جز اندیشه او نگذارم(2)

محبّت اساس تمام حرکات و سکنات زندگی بشر است و اگر با دیده تأمل بدان نگریسته شود روشن می شود که هیچ امری بدون وجود آن میسر نیست و هیچ فعلی بدون دخالت آن به جایی نمی رسد. به همین دلیل به جرأت می توان گفت تنها ابزار نیل به سعادت دنیا و عقبی نیز همین واژه شیرین می باشد.

آن که به کمال عشق رسید و وارد اقیانوس بیکران محبّت گشت هرگز به غیر از یار یادی ندارد و هیچ گاه جز به او به فکری نمی پردازد. تمام لحظات و آنات زندگیش در یاد