بهشت وصال : بررسی آثار تربیتی، اجتماعی و فرهنگی نماز صفحه 85

4. نماز در دوران کودکی

4. نماز در دوران کودکی

سفارش نماز به اهل خانه یک فرمان الهی است: «وَ أمُرْ اَهْلَکَ بِالصَّلاه؛ اهل خود را به نماز امر کن».(طه:132) زیرا خداوند به چگونگی آفرینش انسان آگاه است: «الا یَعْلم من خلق و هو اللطیف الخبیر؛ آیا نمی داند که چه کسی را آفریده است، در حالی که او لطیف و آگاه است».

اسلام با توجه به فطرت خداجوی و خداگرای انسان، بر تربیت مذهبی کودکان تأکید می کند: وَ اللّه ما مِنْ مَوْلودٍ اِلاّ وَ یُولَدُ عَلَی الْفِطْرَهِ ثُمَّ اَبَواهُ یُهَوِّدانِهِ وَ یُنصِّرانِهِ وَ یُمِجِّسانِهِ؛(1) سوگند به خدا که هیچ مولودی نیست مگر اینکه بر فطرت (خداجو) زاده می شود، سپس پدر و مادرش او را یهودی و نصرانی و مجوسی می کنند.

یکی دیگر از دلایل اهمیت تعلیم و تربیت دینی کودک، درون پاک و دور از شرارت های نفسانی اوست. سرزمین وجود کودک، مانند زمین آماده و خالی از هرگونه بذری است که هر بذری در آن پاشیده شود، همان محصول را خواهد داد.

حضرت علی علیه السلام در این باره می فرمایند:

... وَ إنَّما قَلْبُ الْحَدَثِ کالأرضِ الْخالیهِ: ما اُلْقِیَ فیها مِنْ شَی ءٍ قَبِلَتْهُ(2)

و قلب تازه و دست نخورده (کودک و نوجوان) همانند زمین خالی (از بذر) است؛ هر چه در آن افکنده شود آن را می پذیرد.