علل نمازگریزی و نقش رسانه در گسترش نماز (2) صفحه 106

2- . 2. همان، صص 460 -461

بیش ترین استفاده را ببرند و ایمان به خدا و سجایای اخلاقی را در او پرورش دهند. به این ترتیب، بدون حساسیت و ناخوشایندی کودک، پدر و مادر با زبان خود او، مهم ترین معارف دین را در سطح فهم کودک به او می آموزند و او را برای گفتارهای دقیق منطقی، عقلی و اعتقادی آماده می کنند.

«احساسات کودک قبل از عقل او ظهور می کند و بهره برداری از سرمایه های عاطفی طفل، خیلی زودتر از ذخایر عقلی او شروع می شود»(1)

بر این اساس، مهم ترین عامل شکوفایی فطرت مذهبی کودکان، پرورش درست احساسات آن هاست؛ یعنی به کمک تقویت احساس دینی در کودکان، فطرت خدایی آن ها بیدار شده و کودکان در مسیر دین داری قرار می گیرند. منطق و استدلال های دقیق نه تنها به کار نمی آید، بلکه چه بسا نتیجه معکوس به بار خواهد آورد. پس در سن کودکی بهترین شیوه تربیتی، شیوه های احساسی و عاطفی است و راه های عقلایی به هیچ عنوان توصیه نمی شود.(2) با این توضیحات، حساسیت به کارگیری شیوه های درست تربیتی در شکل گیری رفتارهای دینی پیش تر مشخص شد.

2. توجه به شرایط فرزندان هنگام دعوت به نماز

اشاره

کودکان، دنیای عجیب و پرفراز و نشیبی دارند که بزرگ ترها به سختی قادر به درک و پذیرفتن آن هستند. اگر پدر و مادر از دید خودشان به مسایل نگاه کنند و توقع داشته باشند که کودکان و فرزندانشان نیز چنین باشند، ضربه سنگینی بر تربیت دینی فرزندان وارد می شود. تربیتی موفق و اثرگذار است که