از نمازگزاری تا انس با نماز (1) صفحه 154

حد فاصل نماز خوانده می شود و اگر کسی نماز را در آن محدوده به جا نیاورد، بعد باید قضای آن را به جا آورد.

زمانی که برای نماز در نظر گرفته شده است از نظر فضیلت یکسان نیست.(1) بنابراین، برپایی نماز در اولِ وقت سبب التزام نمازگزار و ایجاد یک برنامه منظم نمازگزاری می شود که نمازگزار طبق آن برنامه، پیوسته و منظم به نماز می ایستد. این نظم، در ایجاد انس با نماز اثر زیادی دارد؛ به طور کلی، نظمی که در سایه نمازگزاری ایجاد می شود، در ایجاد انس با نماز موثر است. علاوه بر این، چنین نظمی به دیگر موارد زندگی نیز تسرّی می یابد.

پیش تر گفتیم که انس به نماز، یکی از مراحلِ عالی نمازگزاری است و محصول تداوم رفتاری است که طی یک برنامه منظم به اجرا در می آید. تقیّد به نماز گزاردن در اولِ وقت، سبب می شود برنامه ای که به انس با نماز می انجامد، ضمانت اجرایی بیشتری پیدا کند.

در روایات نیز، به نماز اولِ وقت بهای زیادی داده شده است و با عبارت های گوناگون، نمازگزاران به نمازگزاریِ اولِ وقت تشویق شده اند. اولِ وقت، بهترین وقت(2) و نماز اولِ وقت برترینِ عمل ها است.(3) برتری نمازگزاردن در ابتدای وقت نماز بر آخرین فرصت آن مثل برتری آخرت بر دنیاست.(4) وقتی که وقت نماز فرا می رسد، درهای آسمان برای بالا

1- هر نمازی یک وقت فضیلت دارد که از ابتدای وقت وجوب نماز اذان آغاز می شود.
2- تهذیب، ج 2، ص 253، ح 1004؛ استبصار، ج 1، ص 258، ح 925.
3- عوالی اللئالی، ج 2، ص 213؛ المستدرک علی الصحیحین، ج 1، ص 301، ح 678 .
4- الکافی، ج 3، ص 274، ح 6؛ تهذیب، ج 2، ص 41، ح 129؛ مکارم الاخلاق، ج 2، ص 66، ح 2166.